Een geschiedenis van de Hervormde kerk van Pesse, versie 2.0 - Inleiding

Hits: 32376

Artikelindex


Inleiding

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


In 2016 werd de Hervormde kerk van Pesse verkocht. Overbodig geworden door de fusie van de Hervormde Gemeente met de Gereformeerde Kerk tot de Protestantse Gemeente te Pesse, onderdeel van de PKN. De nieuwe gemeente gaat door in de Kruispuntkerk, die toekomstbestendig zal worden gemaakt met onder andere het geld dat vrijkwam met de verkoop van de Hervormde kerk.


Het afscheid van het gebouw viel - en valt nog steeds - velen zwaar. Bijna 145 jaar lang was hier gebeden, gevierd, gerouwd, gepreekt en geloofd. Het kerkgebouw was met veel doorzettingsvermogen tot stand gekomen en met veel liefde, toewijding en opoffering onderhouden. Hoewel het bouwwerk gebreken vertoonde, had het - na een noodzakelijke flinke opknapbeurt - misschien nog jaren meegekund, maar op grond van een uitgebreide analyse werd gekozen voor het andere gebouw. Hoe is het gebouw er gekomen en wat was er daarvóór?


In dit boek leest u over de vroege kerkelijke situatie in Pesse, vanaf de middeleeuwen, toen Pesse al een eigen kapel kreeg. Daarna was het dorp heel lang zonder eigen kerk. Interessant is dat Pesse wel een eigen diaconie had, die weliswaar officieel onder de kerk van Ruinen hoorde, maar die heel zelfstandig opereerde. Overigens: veel van de geschiedenis van de Pesser Hervormde Kerk staat in het teken van de oude tegenstelling tussen Pesse en het ‘moederdorp’ Ruinen. Ik ga ook in op de armenzorg destijds, die voornamelijk in handen van de diaconieën was. U kunt lezen over de in onze moderne ogen misschien schokkende behandeling van de ‘bedeelden’, over de roggepacht die de boeren opbrachten en waarvan de dominee zijn toch wel wat karige traktement aanvulde.


Het tweede hoofdstuk schetst de aanloop tot de bouw van de kerk en pastorie en de bouw zelf. Op diverse plaatsen wordt ook op de financiële kant van de zaken ingegaan. Pesse is een arme gemeente geweest die zijn predikanten soms maar moeizaam kon betalen. Ik ga leuke dingen niet uit de weg, bijvoorbeeld dat ds. Bergsma, de eerste dominee in Pesse, de kerkvoogden nogal dringend vroeg om mest voor zijn tuin en toen drieëndertig vrachten koemest bij de pastorie gestort kreeg.


Het derde hoofdstuk verhaalt in grote lijnen hoe het na 1871 ging. U leest over de nieuwe bijgebouwen, de nieuwe pastorie en er is een stuk over de orgels. Natuurlijk is er een kleine geschiedenis van de snuffelmarkten. En ik kon natuurlijk niet om de 21 predikanten heen. Vermeld wordt wat ik over hen vond. En nog meer wetenswaardigs rond dat oude gebouw aan de Hoogeveenseweg.


Het boekje sluit af met een paar bijlagen met foto’s van de kerk en van activiteiten er omheen. Het werd me duidelijk dat een boek als dit nooit echt af is. Telkens ontdekte ik weer iets nieuws. Dit is ook niet het hele verhaal; over verschillende aspecten valt veel meer te zeggen. Alleen al over geschiedenis van de Pesser diaconie zou een apart boekje te schrijven zijn. Een alomvattende geschiedenis was echter ook niet de opzet van dit boek. Ik hoop wel, dat ik dit met boek een klein monument opgericht heb voor het gebouw waarin ‘de Hervormden van Pesse’ zoveel jaren en generaties hun geloof hebben vormgegeven. En ik hoop dat de lezer evenveel plezier zal ervaren tijdens het lezen en bekijken, als ik heb gehad bij het schrijven en samenstellen ervan.


Pesse, februari 2017
© Lammert Metselaar                          

 

Omslag van mijn boek 145 jaar Hervormde kerk van Pesse en de voorgeschiedenis, een klein monument ter herinnering     Pesse, 2017

Het boek is verkrijgbaar zo lang de voorraad strekt bij de kerkrentmeesters van de PKN Pesse. 

 

naar boven