India, Nepal en Sri Lanka, reisverslag en foto's - Kathmandu

Hits: 25915

Artikelindex

 

 

 

Zondag 20 juli 1980 KATHMANDU 

Deze hele dag is ter vrije besteding. ’s Morgens slapen we uit. We kunnen nog net ontbijten als we daar om tien uur verschijnen. ’s Middags huren Henk, Dick en ik twee fietstaxi’s waarmee we ons naar het centrum laten rijden. Daar stappen we de hele middag rond in het heerlijkste weer en kijken onze ogen uit naar de straattafereeltjes, markten, handwerkslieden die hun ambacht half op straat uitoefenen, winkeltjes, een school.  

We bezoeken het Kumari Devi huis, dat is het huis van de ‘living godess’, de levende godin. Dat is een meisje dat op vijfjarige leeftijd aangewezen is om godin te zijn. Ze krijgt dan de naam Kumari. Dit betekent "puur", en "maagdelijk". De Kumari, de Koninklijke Kumari zoals ze wordt genoemd, zou tot haar volwassen worden een tijdelijk vat zijn waarin de Hindu-godin Taleju (Taleedjoe) huist, die op haar beurt een schijngestalte is van de vreesgevende Hindoe godin Durga (Doerga). Zij is de enige levende godin op aarde. Via een procedure wordt ze aangewezen. Dat houdt in dat zij het minst onder de indruk is gekomen van allerlei pogingen om de kandidaat-kinderen aan het schrikken te maken. Tot haar eerste menstruatie blijft ze godin, daarna krijgt ze een staatspensioentje. Wat ook wel nodig is, want trouwen zal niet voor haar weggelegd zijn. De legende houdt namelijk vol dat de man die haar zou trouwen het niet lang zou maken. Ze laat zich zelden zien in het openbaar, dus wij staren wel een poosje naar het venster waarachter ze zelden gezien wordt, maar tevergeefs. 

We zien op Durbar Square wel de Black Bhairav, een angstwekkende verschijningsvorm van Shiva. En natuurlijk talloze tempels, van grote gebouwen tot kleine kapelletjes. Merkwaardige verschijning is ook de verkoper van houten fluiten. Hij heeft ze aan een draagstok gestoken wat op een soort boom met kale takken gaat lijken. 

We willen ten slotte terug lopen naar ons hotel, maar dat blijkt toch te ver en halverwege nemen we toch maar een taxi om nog op tijd te zijn voor de zondagoverdenking die de reisleider houdt. Als ik de groep zo eens rondkijk, zie ik de diverse mensen met wie ik meestal optrek. Aardige lui. Dat zijn niet per se leeftijdgenoten want er is ook een al wat oudere dame die nog heel jong van geest is en erg sympathiek. Ik zie ook een middelbare man uit een oud vissersdorp die accountant is en uit hoofde van zijn geografische afkomst veel verstand van vis heeft, meent hij zelf althans. Ook op andere terreinen heeft hij het goed met zichzelf getroffen. Als hij spreekt, doet hij dat of om te klagen of om op te snijden over eigen ervaringen en kennis. Niemand neemt hem dan ook serieus geloof ik. Tempels en ruïnes interesseren hem niet; meestal blijft hij dan in de bus zitten en maakt snerende opmerkingen over mensen die wel de zoveelste tempel van de dag gaan bekijken. Daar in de bus zit hij dan met een andere man, die volgens mij alleen maar mee gaat op deze reis omdat het flink ver weg is. Dan is er nog een Veluws boertje dat heel graag praat, liefst over religieuze zaken, maar die een heel beperkte kijk op het leven heeft. Ja, leve de groepsreis. Tot zover de zondagoverdenking. 

  

Centrum is het Durbar Square.                De fluitenverkoper heeft zijn hele voorraad op één stok geprikt

  

De 'Black Bhairav', een verschijningsvorm van Shiva.

 tempeldakconstructie

 

Het Kumari Devi huis, achter deze ramen huist de 'levende godin'. Zie mijn reisverslag. Wij kregen haar niet te zien.

 school gaat uit

  

in een achteraf steeg is iemand bezig met het schilderen van een nieuw bord voor ons hotel!

  

overal kleine heiligdommen en altaren en godenbeelden

'Het hangt van ouderdom aan elkaar' zeiden ze vroeger bij ons. Hier is de vraag hoe lang dit nog aan elkaar hangt...

In deze straat zijn souvenirwinkeltjes, waar ik wat leuke blokdrukken van Hindoegoden en -godinnen op rijstpapier koop.

 

 

 

 

 

naar boven