India, Nepal en Sri Lanka, reisverslag en foto's - Amber

Hits: 26530

Artikelindex

 

 

Dinsdag 15 juli 1980  AMBER

We staan erg vroeg op: om zeven uur worden we geacht in de bus te zitten. De bagage moet dan al drie kwartier eerder gereed staan. Vandaag rijden we namelijk naar Jaipur. Ik zit achterin de bus met ruimte voor mijn fototas en bij het raam dat open kan. En dat laatste is van onschatbare waarde in dit klimaat. (**’Airco bussen’ waren nog niet standaard). Het rijden in een bus tussen het Indiase verkeer op deze smalle weg is een belevenis op zich. Het inhalen gaat gepaard met oorverdovend getoeter van luchthoorns, over en weer. Achter op auto’s en vooral vrachtwagens staat: ‘Horn please!’ Anders hebben ze zeker niet door dat ze ingehaald worden. Naar mijn begrippen kan het vaak niet, dat inhalen, maar hier doen ze het toch en het is allemaal goed gegaan, maar ik heb er wel vaak met kromme tenen gezeten. Liever kijk ik dan maar niet meer mee met de chauffeur en ga ik ergens achterin zitten. Onderweg stoppen we een paar keer voor een korte pauze. Er is koude frisdrank aan boord. Ik herinner me ook dat we een keer onderweg zouden koffie drinken in een soort wegrestaurant. Het zat er behoorlijk vol en onze groep kon er niet bij. Onze Indiase reisleider is van een hoge kaste, een brahmaan geloof ik. Hij smoest even met de eigenaar terwijl wij buiten wachten en prompt loopt het halve restaurant leeg en kunnen wij plaats nemen. Het kastensysteem is afgeschaft, maar leeft nog volop en wij ervaren het aan den lijve. Ik voelde me er wel ongemakkelijk bij. Onze Indiase reisbegeleider vindt het niets bijzonders. Het is een aardige ontwikkelde man. Later zal ik hele gesprekken met hem hebben. Hij is ook nieuwsgierig naar onze manier van leven in Nederland. 

In een klein dorp, liever gehucht, stopt de bus even en maken we kennis met de inheemse bevolking. Deze plattelanders kijken nog vreemder tegen ons aan dan wij tegen hen. Een paar volslanke vrouwen van onze groep hebben de speciale belangstelling van de tanige vrouwen in prachtige kleurige sari’s. Ze voelen aan de mollige bovenarmen alsof om te kijken of het wel echt is. Ze kwetteren onderling volop en lachen. Andere dames staan voor ze het weten met vuile kinderen en baby’s op de arm. Een paar kinderen ritsen bij mij brutaalweg mijn fototas open op zoek naar snoep. Gelukkig talen ze niet naar mijn dure fotoapparatuur. Ik maak toch maar gauw dat ik wat uit het gedrang kom en maak van een afstandje wat foto’s. Met de telezoomlens kan ik dan toch leuke platen maken. Onze sympathieke begeleider Jain vraagt me om de groep zo langzamerhand terug te roepen naar de bus, want we moeten nog een heel eind rijden. 

Even na de middag rijden we het stadje Amber binnen. Tot 1728 was Amber de oude hoofdstad van de staat Rajasthan. We wisselen de bus nu tijdelijk voor een meer aan de omstandigheden aangepast vervoermiddel: de olifant. Vanaf een soort verhoogd perron nemen we met vier personen plaats in een soort ledikant op de rug van een olifant. Het zit niet echt comfortabel. Zeker niet als het dier al schommelend de heuvel op – en straks af- gaat. Ik probeer mijn grote fototas op schoot te houden en tegelijk ook nog wat foto’s te maken. Dat valt niet mee maar dank zij de computerautomatiek van de Canon A-1 lukt het toch. Ach, achteraf zal blijken dat fotografisch gezien eigenlijk alles goed is gelukt. Een stuk of vijf onjuist belichte dia’s op de ruim 600 is niet slecht. 

Boven op de heuvel wacht ons Fort Amber, een complex van fraaie gebouwen waarvan de Jai Mandir of de Hall of Victory wel het mooist is. Dank zij het inlegwerk in het marmer van albast, ivoor, parelmoer en tienduizenden kleine spiegeltjes. Mijn mond valt ervan open. Het uitzicht van de heuvel over het meer is ook schitterend. Op de terugweg kunnen we daarvan ook genieten, schommelend op de rug van de olifant. De jochies die onze olifanten begeleiden, zetten  de dieren aan tot een wedstrijdje wie het hardst kan. Dat had voor ons passagiers niet gehoeven. Ze verwachten dan ook nog een tip; nou vooruit. Maar zo’n grote olifantsprik koop ik toch maar niet van ze. 

Van Amber naar hotel Clarks Amer is het nog een uur rijden. Het hotel ligt een eind buiten Jaipur. Als we er aankomen, hebben we allemaal wel trek in de lunch. Eerst mogen we ons even opfrissen in de toiletten. Daar staat iemand klaar om de deur voor je open te doen, iemand om de kraan aan en uit te zetten en iemand die een handdoek voor je klaar houdt. Ik voel me hier niet echt happy bij,  maar het verschaft de mensen wel werk. Je geeft ze een kleinigheid en ze zijn je dankbaar. Dit soort werkverschaffing zien we meer in dit land. 

Na de lunch met de bus naar het Jantar Mantar Observatorium. De gids begrijpt volgens ons zelf ook niet helemaal waartoe de geometrische objecten allemaal voor dienden.  In ieder geval kan hij het niet uitleggen en zijn Engels is ook nauwelijks te verstaan. Jammer. Het is het grootste gebouwde astronomisch observatorium ter wereld, uit de 18e eeuw. Verder zien we het Hawa Mahal of Palace of the Winds  met de merkwaardige gevel. De Albert Hall en museum en het City Palace of the Maharadja. Het is overal verstikkend warm, zeker in de bus als die een tijdje heeft stilgestaan. Daardoor is de trip extra vermoeiend. 

Ik ben dan ook hondsmoe ’s avonds. We hebben 270 km afgelegd. Ik ben wat verbrand op mijn schouders en armen. Ik ben te moe om te gaan zwemmen en lig daarom heerlijk een tijd in het luxueuze bad van de moderne goede badkamer die onze kamer in dit hotel completeert. 


 

Onderweg

Op het platteland onderweg naar Amber. Middeleeuwse toestanden. Een vrouw die water put.


Fort Amber

 

Fort Amber bezoeken wij per olifant.

 Hier zit ik (rechts) op de olifant, in een soort ledikantje.

Fort Amber ligt mooi zo tussen de heuvels.

  

 

 

 Het uitzicht van Fort Amber

De spiegelzaal is indrukwekkend.

Uitzicht op de vijver, beneden.


Het Palace of the Winds in Jaipur

 Het Palace of the Winds in Jaipur.


Het paleis van de Maharadja in Jaipur. De deur wordt goed bewaakt.

Stadsbeeld in Jaipur 1980.


Het Jantar Mantar Observatorium in Jaipur

 

 

naar boven