India, Nepal en Sri Lanka, reisverslag en foto's - Namasté India!

Hits: 25916

Artikelindex

 

Zaterdag/ zondag, 12/13 juli 1980  NAMASTÉ INDIA!  

We reizen met een Boeing 747 van Air India. Vertrek zaterdag  12 juli 1980 om 20.15 u. Tussenlanding op Genève. Tussenlanding Rome. Om 01.00 uur zondagmorgen vertrekken we voor de 6400 km naar Delhi. Vlucht duurt 6 uur 15 min. Exotische stewardessen in sari brengen in het holst van de nacht nog een warme maaltijd. Ach ja, kunnen we vast wennen aan andere ritmes. 

Als we ’s morgens om half twaalf lokale tijd in New Delhi uit het vliegtuig stappen, overvalt ons meteen de drukkende hitte. Pas tegen half twee kunnen we naar buiten met onze bagage. De bus staat klaar. Bij het hotel worden we ontvangen met het bekende Namasté –gebaar van de lichte buiging met de handen gevouwen voor het gezicht. We krijgen allemaal een bloemenslinger omgehangen van Afrikaantjes. Of all flowers… Afrikaantjes. Maar we vinden het allemaal wel wat hebben. We logeren in het Imperial Hotel. De naam zegt het al: het is een duidelijk overblijfsel uit het koloniale tijdperk. Pompeus, met marmeren vloeren, fraaie houten lambriseringen, alles heel hoog en groot. In de eetzaal gebruiken we een lunch die veel van een diner wegheeft. Dat is gewoonte. De lunch is minstens zo uitgebreid als het diner ’s avonds. 

Na de lunch gaan we met zes man de stad in om wat rond te kijken. Maar we moeten eerst wel drie kwartier wachten op een tropische stortbui tot die eindelijk van ophouden weet. Verder blijft het trouwens praktisch droog vanmiddag. Er valt veel te kijken voor ons westerlingen. En dan zijn er nog veel winkels dicht ook. Maar straattafereeltjes doen mij al diverse dia’s maken. 

Terug in het hotel installeren we ons in de kamer. Ik slaap op een kamer met Henk. We gaan zwemmen in het zwembad van het hotel. We zijn er de enige gasten. Tegen zevenen, even voor het donker wordt, gaan we eruit. We moeten zorgen op tijd te zijn voor de cocktailparty, ons aangeboden door de Indiase reisorganisatie. Ze blijken zeer genereus met sterke drank. Ik krijg geen kans mijn whiskyglas leeg te drinken. Een beetje licht in het hoofd zit ik dan ook aan, aan het diner. Bij een stemmige verlichting en veel buigend personeel. Ik maak kennis met Grietje en Riet, twee aardige kleuteronderwijzeressen. Er blijken trouwens bovengemiddeld veel onderwijsmensen in deze groep te zitten. Het eten is westers. Boontjes, worteltjes, doperwtjes en taai vlees. Je trakteert er mij niet mee. Je gaat in India toch geen doperwtjes eten! Maar het is wel gezellig. Onze Indiase reisbegeleider verzekert mij dat we binnenkort ook Indiaas eten zullen krijgen. Daar verheug ik me op. Na een dagsluiting (’t is tenslotte zondag en een christelijke reisorganisatie) gaan we vermoeid plat. Voor het eerst in twee etmalen weer lekker slapen. Niet verkeerd. 

 de omgeving waarover het gaat in deze reportage

 

naar boven