Met de Holtkamper naar Denemarken, Noorwegen en Zweden - Autotocht naar Geiranger; Dalsnibba, Örnesveien

Hits: 33717

Artikelindex

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

  
op de fjell na Grotli

Vrijdag 30 juli 1982 Autotocht naar Geiranger; Dalsnibba, Örnesveien

 

Even na tienen vertrekken we met de Honda Accord voor een tocht naar Geiranger. In Grotli kopen we bij een stalletje een lekker ruikende pannenonderzetter: die is namelijk gemaakt van juniperushout, jeneverbes, en dat ruikt lekker. Op de fjell na Grotli maken we foto’s. Wat is deze weg veranderd sinds ik hier voor het laatst kwam in 1976! Ik was een Noorwegenfan: in 1973, ’74, ’75 en ’76 bracht ik er elk jaar mijn vakantie door. Nu vaak breed asfalt waar toen nog ‘grusvei’ was, een weg verhard met een soort losse steenslag. Kuilen, wasborden in de bochten, glad en smerig als het regende, ja dat was bijna rallyrijden. Vangrails kende men er niet. Nu staan ze op veel plaatsen, maar op bij voorbeeld de Trollstigen staan ze in 1982 nog niet; daar staan alleen rechtop staande stenen langs de afgrond. --Ik zou overigens graag eens kijken hoe het nu is in 2011/ 2012//2015. “Noorwegen revisited” staat nog op ons verlanglijstje. 

 Indrukwekkende panorama's. 

 

 Panorama links en rechts.

 

 

 weg naar de Dalsnibba

                   Op de Dalsnibba. Een steile grusvei met losse steenslag.         

Nog anders is de situatie op de weg naar de Dalsnibba. Een tolweg met ‘bompenger’(tolgeld) van 25 kr. per auto. De weg voert van ongeveer 1000 meter hoogte naar 1500 m hoogte, met een groot aantal scherpe haarspeldbochten. Deze weg is soms zo smal dat één auto de hele weg vult, en je dus een van beide automobilisten naar een passeerplek terug moet. Aan de randen van de afgrond staan hier zelfs geen stenen, er is helemaal niets. Het is dus spannend autorijden, ook door de losse steenslag, maar zeker de moeite waard. Onderweg heb je al weidse uitzichten, voor zover je als bestuurder daarnaar kunt kijken overigens… Maar op het eindpunt, met een grote parkeerplaats en een panoramapunt met een hek afgezet, heb je een werkelijk magnifiek uitzicht op Geiranger, de Geirangerfjord en het hele dal. (Nu is het een Unesco World Heritage Site en trok de plek in 2009 maar liefst 180.000 bezoekers!) 

We rijden even een eindje terug en parkeren de auto langs de rotsen, op een plekje waar het wat breder is. Daar gebruiken we onze lunch. Eenvoudig deze keer want brood moeten we nog gaan kopen in Geiranger. Nu doen we het met harde beschuitjes (‘havringer’) en aardbeien. We zitten vlak naast een fors veld met sneeuw, maar het is zelfs op deze hoogte nog zo warm dat we bijna in ons blootje zitten te genieten. 

 steenslagweg naar Dalsnibba

  

Boven heb je een fenomenaal uitzicht op de wijde omgeving.

 nietig autootje

   

soms zelfs letterlijk adembenemende panorama's    Je kijkt van zo'n 1500 m hoogte zo naar zeeniveau.   Op de voorgrond de weg en het blauwe beneden is de Geirangerfjord.

 

  De Geirangerfjord; aan de andere kant van de fjord zie je de Örnesveien omhoog slingeren. Dit is de zgn.  "adelaarsweg" die via Valldal naar Åndalsness loopt. 

   

Even de camera op zelfontspanner zetten om deze foto --> te nemen van ons tijdens onze picknick in deze steen- en sneeuwwoestenij. Ondanks de sneeuw is het warm! We lopen in korte broek in de sneeuw hierboven op de Dalsnibba.

   

Er ligt nog veel sneeuw. 

 

De weg naar Geiranger.

 

We dalen weer af naar 'gewonere' hoogten. 

  

                                                                                              Beneden bij de fjord in Geiranger.

Na deze bijzondere lunch gaat het in plusminus twintig haarspeldbochten van 1000m naar het zeeniveau van Geiranger. We kopen er karnemelk en brood en kijken wanneer de boot naar Hellesylt vertrekt. We rijden ook nog de andere kant van Geiranger  de Örnesveien, de adelaarsweg op tot we het zoveelste geweldige panorama over de Geirangerfjord hebben. Bovenaan keren we en rijden dezelfde weg terug. Dat vinden we helemaal geen straf want op de terugweg zie je de dingen totaal anders. 

Nu de Adelaarsweg, de Örnesveien, op, voor meer prachtige panorama's. 

  

 

Nu zie je aan de andere kant (links) de weg omhoog slingeren die wij straks weer nemen terug naar de camping. 

 Terug op onze plek aan de rivier de Visa. 

Op camping Austin staan we nu nog maar met drie tenten. Op ‘ons’ grasveld staan we zelfs helemaal alleen. Prima vinden we dat. Ik heb vandaag vooruitbetaald tot en met maandag. Vandaag 174 km.

naar boven