Maandag 7 april 2008  Saigon / Mekongdelta

Vroeg op, lekker ontbeten en om half acht zitten we in de bus. De Mekongdelta staat op het programma. Het is iets meer dan twee uur rijden. Het landschap is vrij saai, maar er is genoeg  te zien onderweg. Na anderhalf uur: koffiepauze. In een grote tuin van een restaurant drinken we de pikzwarte zoete koffie die ze hier schenken. Als het kan even wat heet water erbij graag. Dan is het best te drinken. Na nog een kwartiertje rijden zijn we er. We schepen in in een van de talloze boten die hier liggen. Met ons achten hebben we zeeën van ruimte. We gebruiken vandaag verschillende boten om ook wat dieper de delta in te kunnen komen. Er zijn diverse eilandjes, gescheiden door smalle kanalen. Vrouwen roeien ons erdoor. Het is dringen met al die bootjes in zo'n smalle sloot. De Mekong zelf is een enorme open ruimte, meer dan een kilometer breed schat ik. In de verte reiken de einden van een brug in aanbouw naar elkaar.

De drie belangrijkste eilandjes rond My Tho zijn het Drakeneiland, Schildpadeiland en Eiland van de Eenhoorn.  We bezoeken een eilandje waar we getrakteerd worden op allerlei lekker fruit en muntthee. Een muziekgroep speelt voor ons. Op een eiland bezoeken we een heel kleinschalig fabriekje waar ze kokossnoepjes maken. Natuurlijk kun je er ook producten kopen. Wij kopen een zakje gesuikerde gember. Schijnt goed te zijn voor de stoelgang. Daarmee gaat het tot op heden wonderwel, overigens...Op de rivier zien we veel grote boten die zand vervoeren. Je ziet eigenlijk alleen een berg zand varen met een kajuit erachter.We zien drijvende vis- en garnalenkwekerijen langs de oevers. En op weer een ander eiland is een uitstekende lunch verzorgd. Het meisje dient hier een olifantsvis op, prachtig klaargemaakt. Ze verpakt de stukjes vis aan tafel in vers rijstpapier en zo mogen we ze eten. Het smaakt goed. K komt nu en dan vragen hoe het smaakt en of er genoeg is. Hij geniet er zichtbaar van dat wij lekker eten. Aan boord terug 's middags krijgen we nog een verse kokosnoot om leeg te drinken. Lekker fris bij dit weer.    

Terug aan de wal om een uur of twee rijden we naar My Tho, waar een opmerkelijke tempel staat. Hij is (pas) uit 1849.  Het is er vreselijk heet na de betrekkelijke koelte van de rivier. De tempel is, net als alle andere hier, niet mooi maar inderdaad wel opmerkelijk. Heel overdadig gedecoreerd in de bekende suikertaartenstijl. Ervoor staat een tientallen meters hoge Boeddha, nog blinkend van nieuwheid.        

We hebben rustig de tijd om alles te bekijken. Er loopt een jongen rond met zijn blinde vader aan de arm. Het maakt een zielige indruk. Voor de zekerheid vraag ik K die ze wel kent, wat je dan kunt doen. Volgens K wordt er wel wat voor deze oorlogsslachtoffers gedaan, hij geeft ze elke keer dat hij komt wat kauwgom. Maar het is geen 'zomaar' bedelarij. Ik geef de jongen wat dongs. Ik voel me in zulke situaties heel ongemakkelijk als relatief toch rijke westerling. Ik zal dat nog wel vaker hebben. Bedelarij komen we eigenlijk nauwelijks tegen. Ze verkopen altijd wel wat, ook al is het een pakje kauwgom of een pakje papieren zakdoekjes. Toch kun je er eigenlijk niet aan beginnen wat te kopen want zodra je dat doet, ben je binnen de kortste keren omringd door meer mensen die handel ruiken. En die niet willen begrijpen dat als je al wat gekocht hebt, je niet méér wilt kopen.                                              

Dan volgt de weg terug naar Saigon. We zijn mooi voor de spits terug (16.00 uur) en rusten wat op onze kamer en kijken naar het verkeer 11 verdiepingen onder ons.

's Avonds eten we weer op de markt. Het bevalt ons goed: goedkoop, lekker en je ziet voor je gevoel half Saigon op de scooter aan je voorbij trekken. Overigens ook wel aardig wat toeristen. Maar weinigen van hen gaan op de vriendelijke uitnodiging van de klantenlokkers in. We eten fried spring rolls seafood, (smakelijke ronde miniloempia's met garnalen), een vleesspies, groente, fried rice (nasi), een halve liter Tiger pils, mineraalwater en twee glazen vers geperst ananassap en dat alles voor ca. 6,5 Euro. Onbegrijpelijk, en lekker! Onderweg naar het hotel terug kopen we bij een stalletje van een oud vrouwtje twee grote anderhalve liter La Vie mineraalwater. Terug op de kamer is het al kwart voor elf. Hoog tijd om onder zeil te gaan want morgen is het weer vroeg dag.