Zaterdag 19 april   Hue

We zitten al om zeven uur in de bus op weg naar de boot, waar na na vijf minuten rijden al aankomen. Daar begint een relaxte tocht over de Huong of Perfume River. K geeft daarover de volgende informatie:

Via een boottocht op de Parfumrivier kwamen we volgende mooie plekjes tegen :

- De Thien Mu pagode, of pagode van de Hemelse - gelukzalige dame, wordt bewoond door nonnen en monniken die ook de prachtige Bonsai tuin onderhouden. Ook vindt men er de Austin Martin terug die monnik Thich Quang Duc in '63 naar Saigon voerde om er zich, uit protest tegen het regime van president Diem, te overgieten met olie en zich te verbranden. Diem was zelf katholiek en discrimineerde de Boeddhisten, vond de monnik.

- Graf van Ming Mang (regeerde van 1820-1840). Hij ligt begraven op de Can He heuvel, de exacte plaats is nog steeds een geheim. Vooral wordt hij herinnerd om zijn 500 concubines en 142 kinderen.

- Graf van Khai Dinh (regeerde 1916-25) werd gebouwd tussen 1920-31. Trappen op naar prachtig mozaïek gebouw en onderweg "bewaakt" door wachters en mandarijnen.

Over Hue onthouden we vooral de drie getallen 5 (elementen), 7 (heilig) en 9 (magisch).

  Woonboten op de Parfumrivier, Hue

Voor we aan boord stappen staat er een dame met een kooi vol vogeltjes. Daarvan kun je er een bevrijden als je een US dollar betaalt. Tja. Waar is Marianne Thieme als je haar nodig hebt? Waarschijnlijk zijn de vogeltjes zo afgericht dat ze meteen weer terug de kooi in willen. Leuke handel. Eerst tuffen we met een wijde boog langs de vele woonboten die hier langs de oever liggen. En dan lekker tuffen over de brede rivier. Ik zit voor op de plecht, niet onder het afdak. In de nog koele ochtendwind is het hier heel goed uit te houden. Binnen komt de aap al snel uit de mouw: de vrouw van de schipper stalt een heleboel koopwaar uit en de verkoopshow begint. Het is erg slim: op straat kun je ze nog wel negeren, maar hier moet je wel kijken en iets in je handen nemen. En dan is het al moeilijk om te weigeren. Riet koopt wat kaarten.

Ik zie veel boten die zand ophappen van de bodem, zo vol beladen dat het drijvende hopen zand lijken. Dat zandhappen gaat soms met en pomp maar vaker nog met een primitieve stellage met een grijpertje aan touwen, bediend met de hand. We komen langs een oude roestige boot. Het is een politiepost waar de schippersvrouw dongs moet dokken om er langs te mogen. Tja, ook leuke handel. De schippersvrouw is er wel bang voor want bij de boot mag ik niet op de plecht zitten en geen foto's maken. Dan komt de beroemde pagode in zicht. Hij is het beeldmerk van Hue zoals de Eiffeltoren voor Parijs. Ervoor vaart een vrouwtje met een bootje en een haan aan een touwtje. Ze hoopt op geld.

Het is hier nu, zo vroeg op de morgen, al druk. Veel Vietnamezen komen hier naar toe omdat het gewijde grond is voor hen.  De Austin Martin in een van de bijgebouwtjes is een veel gefotografeerd relikwie. Hiermee is een boeddistische monnik in de jaren vijftig geloof ik  naar Saigin gereden om te protesteren tegen de achterstelling van zijn godsdienst. Hij stak zich in brand en wordt  nu een vereerd als een soort heilige.
Na een rustige rondwandeling over het terrein schepen we weer in, in onze kleurige boot.

Op een gegeven moment vaart de boot niet verder, moeten we uitstappen, een eindje wandelen en ...zie daar, daar staat de bus om ons verder te brengen naar de andere programmapunten. Van de overige mausolea van Keizers plaats ik maar geen foto's. Er komt nog zoveel moois. Op een gegeven moment worden alle beelden van paleizen, tempels, mausolea voor mij ook een beetje inwisselbaar. Het is geen blasé zijn, maar meer overvoerd raken. Ze lijken ook nogal op elkaar in mijn ogen altH. Voor veel Vietnamezen zijn dit heilige plaatsen, dat begrijp ik best. Maar na drie mausolea hen ik wel genoeg mausolea gezien. Ik zie liever een markt of mooie landschappen... Bij een van de bezienswaardigheden zien we nog een hoedenmakerij, je weet wel, waar ze die typische Vietnamese punthoeden maken. De beste komen uit Hue, zegt K. W. en E. kopen er een en zeulen die de hele verdere tocht mee. Er is ook een wierookstokjesmakerij. Ja, die huisindustrie bestaat ook. Een vrouw zit buiten aan een tafeltje deze stokjes te maken van een soort gomachtige stof waardoorheen de geurstof wierook komt.                    

Nog wel heel aardig vond ik de tempel voor keizer Khai Dinh (1916-1925) Daarvoor moet je een heuvel met een trap met heel veel treden beklimmen. Onderweg kom je langs plateaus waar een heel stenen leger de wacht houdt. Het deed ons denken aan de terracotta krijgers uit China die we zagen in het Drents Museum in Assen, kort geleden. Er zijn ook kleurige mozaïeken te zien.

We gebruiken weer een uitgebreide lunch in Hue en dan zijn we even vrij. Ik ga even op bed liggen en val prompt in slaap. Gelukkig had ik uit voorzorg de wekker gezet want we moeten al weer op tijd verzamelen bij de receptie om samen naar het waterpoppentheater te gaan. Oorspronkelijk was dat alleen in Hanoi, dat theater is ook heel beroemd en druk bezocht, maar sinds kort, zo weet K, is er ook een vestiging in Hue. Daar zijn wij bijna de enige bezoekers. We zijn veel te vroeg. Ik klets een tijdje met H. De voorstelling is best grappig. In ieder geval heel bijzonder. Het is te vergelijken met onze poppenkast maar deze poppen staan tot hun middel in het water. En de spelers staan ook in het water, achter een scherm. Er worden alledaagse tafereeltjes uitgebeeld die ons niet alles zeggen. Maar 't is toch leuk.

We gaan na afloop samen eten (zonder K) in een drijvend restaurant bij de grote verlichte brug over de Parfumrivier. De verlichting verandert constant van kleur. Zo heb je nog eens wat te kijken. Dat hebben we ook als we bijna klaar zijn om weg te gaan. Ik zie ineens een grote rat tussen de tafeltjes doorschieten. De Australiërs achter ons vinden het niet vermakelijk. Wij wel, wij gingen toch al weg. Tja, wat wil je: een drijvend restaurant is toch de natuurlijke habitat voor een rat? Het eten was overigens best goed. Alleen de vis was zo duur (naar verhouding hier althans) dat ik die afbesteld heb.