Vrijdag 18 april   Hoi An →  Hue

Om half acht vertrekt de bus. Eerst doen we een marmeratelier aan. Hier in de buurt zijn de 'Marmerbergen'. Eromheen zijn talloze bedrijven en bedrijfjes die van dat marmer beelden en gebruiksvoorwerpen maken. We zien daar wat van, hoe dat gaat. Het grote werk wel met de Black and Decker maar schuren gaat met de hand. Erbij is natuurlijk een grote winkel. Daar gaat het om bij dit soort excursies. We kopen een paar marmeren schaaltjes. We zijn de eerste klanten vandaag en dan is het gemakkelijk afdingen, zegt K. Als ze 's morgens al wat verkopen, belooft dat een goede dag te worden, zo geloven ze. Wij merken het niet zó; afdingen kost nog wel aardig wat moeite. Ze willen $10 per stuk.  Ik bied 3 voor € 10. We lopen al weg en dan krijgen we toch nog bijna de prijs die we noemden: 3 schaaltjes voor 12 euro.  De bus staat intussen al te wachten. De volgende stop is in Danang, het Cham museum. Danang is Vietnams 4e grote stad na Saigon, Hanoi en Haiphong.  In het Cham museum is de  fijnste collectie aan Cham cultuur ter wereld bijeen gebracht: altaars, lingas, garudas, ganeshas, en beelden van Shiva, Brahma en Vishnu uit de 7e tot 15e eeuw. Een gedreven vrouwelijke gids vertelt wat we zien. Heel merkelijk vind ik de kop van een garuda. Hij is niet zo gestileerd maar qua uitdrukking doet hij heel sterk denken aan de beelden van Horus die we in Egyptische tempels zagen! Sprekend! Toch zullen die culturen niet veel onderling contact  gehad hebben...

Er is nog heel veel te zien en we krijgen alle tijd om rustig te kijken. We kopen een mooie aquarel van bamboeplanten geschilderd op rijstpapier. We moeten de Wolkenpas over. Dat levert mooie vergezichten op, op de baai van Danang. Heel mooie route! Op de top is een lapcamp (zo noemen Riet en ik een klont souvvenirshops en een koffietentje, naar aanleiding van de souvernirstalletjes boven de poolcirkel in Noorwegen.) waar we meteen weer aangevallen worden door vrouwen die Riet mooie parelkettingen willen verkopen. Iets anders hebben ze ook. We klimmen liever even naar een oude bunker waar we een mooi uitzicht hebben.  

Uit de bus zien we mooie dingen. Al vroeg komen we aan op het Seaside Resort, een groot, luxe restaurant met enorm terras. Hier zullen we lunchen. Dit is het vroegere China Beach waar de moegevochten Amerikanen even tot rust mochten komen voor ze weer met choppers de jungle in werden gebracht om onze westerse waarden te verdedigen en Indo China te beschermen tegen het communisme. Enfin, we weten wat ervan gekomen is. Vietnam voert intussen de doi moi politiek: kleine stapjes op weg naar meer vrijheid. De American War is vergeven, niet vergeten, zeggen K en H. De VS behoren nu tot de grote investeerders in dit land. Cause the times they are a changin'.

Vóór de lunch hebben we tijd om op het immense verlaten Bounty strand wat te wandelen. Lichtgeel zand, palmen, zee, een mooie branding. Dat hier niet meer mensen zijn, denk ik. Ik word verrast door het plotseling terugkomende water. Het had zich tientallen meters teruggetrokken, dacht ik, maar ineens is het er weer. Ik ga tot mijn kuiten in het water van deze minitsunami. Tijdens de lunch zet ik mijn schoenen te drogen in de zon. Als we weggaan, zijn ze al weer aardig opgedroogd. Die lunch is trouwens weer vurrukkulluk. Het lijkt wel of iedereen zijn best doet om het nog weer lekkerder te maken en nog weer mooier op te dienen. De garnalen bestrooid met knapperige gepofte rijst zijn zó lekker. 

In Hue aangekomen gaan we meteen door naar de Citadel met de Verboden Purperen Stad.

K schrijft over Hue: Historisch gezien was Hue altijd het hart van Vietnam omwille van zijn politieke intriges (reeds ten tijde van de Fransen en ook de zwaarste gevechten tijdens het TET-offensief) en culturele innovatie, religieuze aanbidding en beste educatieve opleiding. Gedurende vele eeuwen werd het geregeerd door de Nguyen dynastie, de Citadelstad werd gebouwd in 1687 en werd sinds 1802 geregeerd door 13 keizers, waaronder Gia Long, Ming Mang, Thieu Tri, Tu Duc, Ham Nghi, Dong Khanh, ..., Khai Dinh en Bao Dai.

  Keizerlijke leeuwen in Verboden Purpuren Stad

- De werken aan de citadel werden gestart in 1804 en het bouwwerk kende een uiteindelijke doorsnee van 10 km.  Het omvat onder meer de pagode met de "happy Boeddha" en herinnert ons vooral dat elke ingang bestond uit drie afzonderlijke poorten, de middelste voor de keizer zelf, rechts voor de militaire mandarijnen en links voor de politieke mandarijnen.- De Vlaggentoren is 37m hoog (hoogste in Vietnam) en werd gebouwd in 1809.

- De 9 heilige kanonnen waren de symbolische beschermers van paleis en koninkrijk, zijn elk 5m lang en wegen 10 ton. 4 ervan staan voor de vier seizoenen en vijf voor de vijf elementen (hout, water, vuur, aarde en metaal).

- Thai Hoa paleis of paleis van de perfecte harmonie waarvan het dak ondersteund wordt door 80 gekerfde en gelakte pilaren, met in het midden van het paleis de troon.

- De 9 urnen (of Dinh) werden vervaardigd in 1835-36, zijn 2m hoog en wegen tussen 1900 en 2600 kg. Ze beelden de kracht en stabiliteit van de Ngyuen dynastie uit.

- De verboden Paarse stad was enkel toegankelijk voor de keizer zelf, zijn concubines en eunuchen.

We maken met de plaatselijke gids Thi een lange wandeling over het terrein. Er is nog veel te restaureren maar er wordt hard aan gewerkt en er is ook al (of nog) heel veel te zien. Het is een groot complex. Het is er lekker wandelen want er is veel schaduw.

Ach, ik zou zo veel foto's willen laten zien, maar het verslag wordt nu al zo groot, dus ik verwijs maar naar Riets plakboek en naar de digitale diashow die ik kan geven... Na een paar uur dwalen en vele foto's lopen we terug naar de bus, die ons naar het hotel brengt. Daar nemen we moe en bezweet een lekkere douche en zijn dan weer fris genoeg om de stad in te gaan op zoek naar een restaurant. Met de plattegrond op zak lukt dat vrij vlot. We gaan eten bij Ushi. De eigenaresse daarvan lijkt sprekend op Wendy van Dijk in Ushi says Hi!! Ze heeft haar hele restaurant niet alleen naar deze gimmick genoemd maar je ziet ook een grote foto van Ushi, en als K later langskomt om ook een hapje te eten, komt ze naar beneden om samen met mij en met G. op de foto te gaan.   Grappig mens.                    

We eten natuurlijk weer springrolls, die zijn altijd weer lekker, bv. met garnalenstukjes erin, een goed gevulde hotpot met vis en rijst en een glas passievruchtensap. In het hotel brengen ze de was die we vanmiddag afleverden 's avonds al weer terug, schoon en wel. Service!