Mijn jaren op de Hervormde Kweekschool Assen - Herinneringen van Roel

on 20 oktober 2015
Hits: 12667

 

 

Kweekschoolherinneringen Roel Dorgelo

 

De reden dat ik naar de Kweekschool ging was gelegen in het feit dat ik een ULO diploma had gehaald en aanvankelijk niet wist wat ik daarna moest gaan doen. Aan het werk of verder studeren.

Mijn vader werkte als ambtenaar op het gemeentehuis in Hoogeveen en kon, zoals hij zei, wel wat regelen. Het gemeentehuis kende ik op mijn duimpje. Mijn opa was daar namelijk conciërge/bode en ik hield me wekelijks op in het gebouw. Daardoor had ik een beeld van het ambtenaar zijn en dat was niet wat ik ambieerde. 

Leuk om te vermelden is dat de vader van klasgenoot Jaap Veld mijn opa in zijn functie als bode is opgevolgd.

Mijn ouders regelden een afspraak op het arbeidsbureau voor de deelname van een beroepentest. Het resultaat daarvan was dat ik iets met mensen moest gaan doen. En dat was de reden dat ik na de ULO naar de Kweekschool in Assen ging.

Goede herinneringen 

Ik heb goede herinneringen aan mijn Kweekschooltijd. Het was een veilige en vertrouwde omgeving, waarin je als leerling tot ontwikkeling en ontplooiing kon komen. De leraren waren op een enkeling na kundig en wisten hun vak goed over te brengen. Dat had tot gevolg dat ik met succes de opleiding heb doorlopen.

Een voorbeeld van een niet kundige leraar was de zoon van Meurs. Die gaf het vak biologie naar ik meen. We konden tijdens de les volledig onze eigen gang gaan. Ik herinner me een les op een mooie zomerdag. Het raam van ons klaslokaal stond open en met een paar klasgenoten klommen we daar doorheen en gingen op het gras onder het raam zitten. De heer Meurs deelden we mee dat hij zijn les gewoon kon vervolgen. Wij konden deze buiten ook prima volgen.

Kundig was o.m. Makkes v.d. Deijl. Hij wist ons zover te brengen dat we blokfluit leerden spelen, een liedje konden treffen en dat we alvorens een lied in te zetten aan een bloem gingen ruiken. De piano in zijn lokaal zorgde ervoor dat we ruim voor aanvang van de les aanwezig waren. Sijtze nam plaats achter de zwart-witte toetsen en speelde het ene na het andere nummer en wie kon en wilde zong uit volle borst mee. 

Tijdens het muziekexamen heb ik het hele repertoire van de Normal School Minstrels gezongen. Daarna kreeg ik nog een theorievraag en dat was het dan. Makkes begeleidde me uit het lokaal en in het raam van de deur verschenen 2 handen, die 9 vingers opstaken. Dat was mijn examencijfer.

Legendarisch

Kundig was ook zeker Van Dulmen Krumpelman. Op de lagere school was ik altijd jaloers op klasgenoten die goed konden tekenen, want hun tekening werd altijd getoond aan de hele klas. Tekenen was gewoon mijn ding niet. 

Totdat dhr. Krumpelman in mijn leven verscheen. Hij was een echte kunstenaar en wist me enthousiast te maken voor zijn vak. Vol zelfvertrouwen ging ik de stad Assen in om daar op locatie, en public, een tekening te fabriceren. Hij vertelde dan niet wat er fout aan was, maar wat er nog verbeterd kon worden.

Legendarisch vond ik de manier waarop hij kunstgeschiedenis gaf. Zeer boeiend. Het heeft mijn belangstelling voor de kunst wakker gemaakt. Maar de directie van de school wilde ook dat hij rapportcijfers aanleverde. Dus kregen we een schriftelijke overhoring. Op de cijfers moesten we vrij lang wachten, maar dat was het meer dan waard. “Jeltje de Boer een 9, Albert Doldersum een 9, Roel Dorgelo een 9” en ga zo maar door.

Op dat moment besefte ik dat nog niet zo, maar de directeur van de Kweekschool, dhr. Mulder, dwong bij alle leerlingen respect af. Het was geen manager, zoals ik die later helaas maar al te vaak tegenkwam, maar meer een vaderfiguur die over de school waakte en betrokken was op de leerling, ze allemaal kende en ze het gevoel gaf dat ze waardevol waren.

De jaren ‘60 kenmerkten zich o.a. door het proces van democratisering op scholen. Leerlingen en studenten eisten invloed en medezeggenschap op. Op de Kweekschool in Assen was dit geen item en dit was te danken aan de stijl van leiding geven van de directie en manier van omgaan met de leerlingen door de leraren.

Grote avond

Bij ons op school kenden we de jaarlijkse grote avond. Hier werd muziek gemaakt door o.m. de Normal School Minstrels, er was het cabaret Toets en er werden eenakters gespeeld. Kortom een gevarieerd programma, waarbij ieders creativiteit de ruimte kreeg en je voelde zelf wel aan waar de grens lag.

Het was ook de tijd waarin de Vietnamoorlog het nieuws beheerste en rassendiscriminatie in Amerika actueel was. Beide zaken hielden me erg bezig. Zo was ik lid van het Medisch Comité Nederland Vietnam en werd geraakt door het geweldloos verzet van Martin Luther King.

Toen deze op 4 april wreed werd vermoord, trof me dat zeer. Ik schreef het volgende lied en heb dit op de grote avond gezongen.


 

After the death of Martin Luther King 

 

I see the houses burnin’

The hate shines in their eyes

Women around, crying their childs

On which side are you

 

Go and rob the stores

And take the first you see

Arise don’t stay, don’t stay at your slums

For we are getting free

 

Go and get your guns

And kill the first you see

Look at the girl, shakin’ that thing

We cannot all be Martin Luther King

 

It’s more than 40 years ago

But still happens everyday

Love and hate, let bullets fly

When will we ever stop cry

 

I dreamed the promised land

The freedom of us all

Go and burry your guns today 

And love like Martin loved

 


 

 In leerjaar 5 heb ik een scriptie geschreven over dienstweigeren. Dit onderwerp hield me erg bezig, temeer omdat ik goedgekeurd was voor de militaire dienst en eigenlijk meer geloofde in geweldloze weerbaarheid. Ook maakte ik kennis met het fenomeen “protestdienst”. Je ging dan wel in dienst, maar probeerde het apparaat dan van binnenuit uit te hollen. Je zult begrijpen dat dit niet gelukt is.

Dus heb ik op een later tijdstip nog een beroep gedaan op de Wet gewetensbezwaren en kreeg ik de status van dienstweigeraar.

 

Na de Kweekschool ben ik mijn loopbaan begonnen in het Vormingswerk Werkende Jongeren in Hoogeveen. Daarna ben ik naar wat tegenwoordig het Praktijkonderwijs heet, gegaan in Enschede. Verder heb ik gewerkt in het VSO LOM, in het VMBO heb ik de bovenbouw van het VSO LOM geïntegreerd. Daarna kwam ik als adviseur terecht op de onderwijsbegeleidingsdienst Drienerwoold en de laatste tien jaar van mijn onderwijs carrière was ik directeur van het Reg. SWV Twente. Hierin werkten alle VO scholen in Hengelo, Holten, Oldenzaal en Enschede samen om het onderwijs voor leerlingen die extra begeleiding nodig hebben optimaal vorm te geven.

 

Ik denk dat op de Kweekschool de basis is gelegd voor de keuzes die ik in mijn leven gemaakt heb en de manier waarop je jongeren het best kunt benaderen om ze wat te leren en dat ze volwaardig deel kunnen nemen aan de samenleving. En mijn stijl van leiding geven is zeker beïnvloed door het voorbeeld Mulder.

De rode draad in mijn werk is “uitsluiting”, in welke vorm dan ook, geweest. Dat is niet acceptabel en vraagt om actie. En dit geldt nog steeds voor mij.

 

naar boven