Panama en Costa Rica, de foto's en het reisverhaal - Naar San José, ecoboer en stadswandeling

Hits: 39164

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Naar San José

 

KAART van de route naar San José  

 

Eco

Net buiten La Fortuna bezoeken we een ecologische boerderij. We mogen niet klagen over de tropische regenbuien die we op deze reis krijgen. Eigenlijk hebben we er nauwelijks een gehad, tenminste niet een waar we last van hadden. Vanochtend regent het wel en stevig ook. En het bezoek is grotendeels buiten, dus de capes en de paraplu’s komen nu te voorschijn. Hebben we ze niet voor niets meegebracht, denken we maar. We krijgen uitleg over planten als suikerriet, cassave en diverse kruiden. Een groepslid mag een cassaveplant uit de grond trekken zodat we wortels boven de aarde komen. Anderen helpen suikerriet uitpersen in een soort wringer. Ze hebben ook een koe en een paar varkens. De mest vangen ze op en op het methaangas dat daaruit ontsnapt, koken ze. Helaas mislukt de demonstratie van het branden van het gas. In Nederland pakken veel boeren dit grootscheeps en professioneel aan. Wij hebben via Greenchoice een paar jaar gestookt op gas, gemaakt op een boerderij in Drenthe. Zogenaamd dan, want je koopt weliswaar dat gas, maar wat bij ons thuis uit de buizen komt, is natuurlijk ander gas. Maar het is goed dat ze het hier ook gaan ontdekken. ’t Regent nog steeds dat het giet, dus zoekt de gids het een beetje onder dak. In een schuur gaan we suikerriet persen en het sap krijgen we meteen geserveerd. We mogen ook proeven van een soort rum die op deze boerderij uit suikerriet is gestookt. Het smaakt als de palenka in Roemenië of de slivovic van onze campingboer in Slovenië. Sterk dus, heel sterk. Ik ben er niet zo weg van. Later wordt de regen minder en gaan we nog even de tuin in. Interessant vind ik de cacaobomen. Tijdens ons cacaotour zagen we één cacaoboom; hier staan er meer en met rijpe en onrijpe vruchten en ook met bloemen, alles tegelijk trouwens, aan één boom ook. De bloemetjes zitten direct aan de stam. De vruchten zijn mooi om te zien, zeker als ze rijp zijn. We sluiten ons bezoek af met een ecologisch verantwoorde kop koffie (neem ik toch aan).

 

Dure appels

Onderweg stoppen we nog even voor een sanitaire stop bij een souvenirwinkel, waar Riet twee appels koopt voor een US$1 per stuk. Appels zijn hier duur want import. Bananen zijn bijna gratis. Tussendoor: daarom vind ik het raar dat er bij de ontbijten in de diverse hotels zo weinig bananen zijn. In San José aangekomen eten we een broodje bij een Subway, althans een soortgelijke zaak. Geen inspirerende omgeving maar het broodje smaakt goed. Dan naar het Gran Hotel Costa Rica. Het hotel ligt pal in het centrum, naast het beroemde Nationale Theater en het goudmuseum. Het ziet er chic uit aan de buitenkant en die indruk blijft nog wel bewaard zolang je op de begane grond blijft.

 

Hotel is afknapper, vooral veel kapsones... maar het ligt mooi centraal

Als we onze kamer binnengaan, is die indruk van chic wel weg. Het ruikt er vreemd, zodat we een raam opendoen, althans dat proberen we. Met enige moeite gaat het open, maar wat er binnen komt, is geen frisse lucht. Het raam komt namelijk uit op een overdekte binnenplaats, waar op de begane grond enorme ventilatoren staan te loeien van de airco’s die de lobby koel houden. Die afgewerkte en opgewarmde lucht komt bij ons naar binnen! Op de kamer is géén airco, er staat een ventilatorzuil. Die pompt de vieze lucht dus rond. De kamer bevat één bed van formaat twijfelaar. We slapen thuis altijd onder twee dekbedden, hier moet dat met éen (laken). Als de koffers staan is er geen ruimte meer om te lopen. Voor een stoel is evenmin plaats, -die is er dus ook niet. Ook geen simpele keukenstoel. Zitten kun je dus alleen op je bed. Als ik het licht aanknip, kijk ik of het wel werkt. Ja, het gaat wel aan maar meer dan een gloeiende spijker is het niet. Noodverlichting. Er is nog een schemerlamp. Die versleep ik, zodat Riet in ieder geval iets kan opzoeken in de koffer. Daglicht komt hier namelijk niet binnen. We doen het raam maar weer dicht, want het loeien van de ventilatoren op de binnenplaats geeft ons het idee in een fabriek te logeren en de lucht, nou ja. Dat is dus onze situatie in Gran Hotel Costa Rica. Wij overwegen te klagen, maar als we horen dat een ander stel dezelfde omstandigheden ervaart, zien we daar maar van af. Trouwens, een dag later mogen we even bij de buren kijken, en daar is het een stuk beter. Groter bed, beter licht, ruimere kamer. We hebben het aan Polle gemeld en thuis aan de klantenservice van SRC. Het enige aantrekkelijke van dit hotel is de ligging. Die is voor een stadsbezoek fantastisch. Maar een kamer als die van ons zou men niet moeten durven verhuren. We hebben wat hotelkamers gezien op onze reizen, maar zoveel pretentie gepaard aan zo weinig prestatie, hebben wij zelden meegemaakt. 

Als we geïnstalleerd zijn, maken we onder leiding van Polle een stadswandeling, waarbij we ongeveer alle belangrijke gebouwen, parken, musea enz. zien. Musea alleen aan de buitenkant uiteraard. Morgen hebben we een volle dag om zelf op pad te gaan. ’s Avonds eten we in een restaurant in de buurt van het hotel. We zitten er op de verdieping. De kant naar de straat is open. Met zo’n klimaat kan dat. Het eten is weer goed.



 

 

 

 net gerooide cassaveknollen op de ecoboerderij bij La Fortuna

  cacaovruchten hangen aan de boom tegelijk met bloemetjes

 de bloemen zitten meteen aan de stam

 

rijpe cacaovruchten

 


 

 

 

 

 

SAN JOSÉ, hoofdstad van Costa Rica

  eerste aanblik, het nationaal theater 
dat pal naast ons hotel in de binnenstad ligt. 


 

EEN STADSWANDELING VOOR EERSTE INDRUKKEN

  Felbloeiende Jacarandabomen, park in San José

 een school gebouwd van ijzeren panelen

 schoolkinderen wachten op vervoer naar huis

 het oude postkantoor

 ons hotel: Gran Hotel Costa Rica

 het terras van het hotel

 uitzicht uit 't hotel op het theater

   

onze kleine en benauwde kamer /// en het 'uitzicht' op een afgesloten binnenplaats waar alle afgewerkte lucht van de airco's beneden hing en die onze kamer binnen kwam...

 

 

 

naar boven