Van Chicago naar Seattle in 25 dagen. Road trip met een splinternieuwe camper - Dag 20: Quinault Olympic National Forest, WA - Kanaskat Palmer State Park, WA

Hits: 9520

 


Dag 20: 1 april/ Quinault Olympic National Forest, WA - Kanaskat Palmer State Park, WA

 

De ROUTE


Slapen in het Regenwoud. Met, je raadt het al: regen. Vannacht begonnen en nog steeds. Maar je bent er of je bent er niet, dus regenpak weer aan en lopen. We rijden naar het vlakbij onze camping gelegen Ranger Station en nemen een kaart van de wandelroutes mee. Na een kort stukje langs de weg steken we de straat over en meteen staan we in een andere wereld: groen, vochtig, dichtbebost en overal water. Water aan de planten, water op de grond en water in de lucht. Er hangt een nevel van vochtdruppels om ons heen die niet echt lijkt te vallen, maar gewoon is. Als we pas een paar stappen op het pad hebben gedaan schuifelt er vlak voor onze voeten een Ruffed Grouse weg. Hij maakt niet haast, maar kuiert op z'n dooie gemakkie het groen naast het pad in, en als ie eenmaal stilzit, zie je hem ook niet meer.

Het is een sprookjesachtige, surrealistische wereld: de mossen en varens zijn overal, en soms hangt er zoveel lang mos aan de bomen dat het lijkt alsof je door een gordijn van groen loopt. Er groeien felgekleurde paddenstoelen op omgevallen bomen, en als je om je heen kijkt, zie je geen elfenbankjes, maar complete elfen-woonboulevards. Ze zijn soms wel 30 cm lang en ze schijnen het goed naar hun zin te hebben.

 

 

                                    

  

Ook heb ik nooit geweten dat er zoveel verschillende soorten mossen zijn: verschillende kleuren, maar ook mos op steeltjes, mos dat lijkt op kleine varentjes, groen, grijs, bruinig... van alles en nog wat. Er is mos dat zo groeit dat er op elke 'blaadje' een waterdruppeltje blijft liggen. Het is ongelooflijk en we kijken onze ogen uit.

Overal zijn kleine stroompjes en we lopen regelmatig door de watervalletjes heen. Het is een wonderbaarlijke wereld die ik nog nooit zo heb meegmaakt. Ondanks dat ik er nooit ben geweest, voelt het inderdaad als de regenwouden in Zuid-Amerika die je op National Geographic ziet. Alleen dan minder warm... Hoewel, het stijgt en daalt nog aardig, en de waterdamp nemen we inmiddels voor lief, en zonder regenjas met een bodywarmer is het prima weer om te lopen.

Na ongeveer acht kilometer te hebben gelopen komen we uit bij de Quinault Lake Lodge, een sjieke plek om te lunchen, aan de geparkeerde auto's te zien. Smokey the Bear geeft aan dat de fire danger vandaag ' low' is. Goh... Wij nemen een noedelsoepje en gaan weer op weg.

We rijden richting Seattle om de laatste dagen een beetje in de buurt door te brengen zodat we ons niet hoeven te haasten.

 

 

 

 

naar boven