Van Chicago naar Seattle in 25 dagen. Road trip met een splinternieuwe camper - Dag 15: La Pine, OR - Panther Flat State Park, CA

on 08 september 2017
Hits: 7953

 

 

Dag 15: 27 maart/ La Pine, OR - Panther Flat State Park, CA

 

De ROUTE

 


Goedemorgen; het sneeuwt...alweer
Gisteravond is het begonnen met sneeuwen. Niet harder dan 35mph gereden op de highway. En het gaat vanochtend nog even door. Gelukkig dooit het alweer snel. Hopelijk verdwijnt het ook weer snel...


Dag 15 alweer. Nog maar acht dagen te gaan. Maar wel acht volledige dagen voor Oregon. De kust, de regenwouden, de bergen, de stadjes... Ik kijk ernaar uit, maar besef ook dat Oregon onze laatste (OK, een na laatste) staat wordt. Maar eerst nog even genieten.

We rijden weg uit La Pine en gaan op weg naar Diamond Lake en Crater Lake. Maar hoe dichter bij we komen, hoe hoger de sneeuwduinen weer worden. Hmmmm, komt ons bekend voor. Iets met afgesloten wegen en onbereikbare plekken. Maar we gaan dapper verder. De wegen zijn schoon, maar inderdaad: aangekomen bij Diamond Lake is er niets van het prachtig blauwe (zeggen ze) meer te zien. Het is wit. Overal. Het dooit wel hard, dus het water stroomt over de weg, maar daar hebben we nu even niks aan. Ik baal wel een beetje, want ik had me hier erg op verheugd. Aangezien Crater Lake op dezelfde hoogte en vlakbij ligt, besluiten we daar maar direct voorbij te rijden. Of dat misschien wel ontdooid was, zullen we dus nooit weten.

 

 

 

Verderop liggen de Oregon Caves. Al rijdend zoek ik op tot hoe laat ze vandaag open zijn, en tot mijn vreugd lees ik dat ze vanaf 24 maart weer open zijn! Oh, wacht: van donderdag tot zondag. En vandaag is het maandag... Dus ook dat gaat niet door, want we kunnen er niet op wachten. We rijden dus door en gaan dan maar direct naar de camping die we zojuist hebben uitgezocht. Maar als we het adres bereiken dat we in de TomTom hebben ingevoerd, zien we alleen een parkeerplaatsje langs de weg. In het dorpje zelf hebben we ook niks gezien, maar we rijden maar even terug om te checken of we geen bord gemist hebben ofzo. Maar nee, niks. Er is geen ontvangst, dus bellen kunnen we ook niet.

De weg is prachtig: tientallen kleine en grotere watervalletjes stromen omlaag langs de berg. Soms is de rotswand alleen maar glinsterend nat, soms is het echt een flinke stortvloed aan water die naar beneden komt. En alles is groen! Sinds we uit de bergen zijn is alles zo groen! Het ziet er prachtig uit, en er bloeien zelfs al verschillende soorten bloemen.

We besluiten terug te rijden naar een State Park dat ik eerder heb gezien. Het is dry camping (geen elektra e.d.), maar als we de oprit opdraaien zien we al dat dit net zo leuk is. Het is vlak boven de rivier, die nu wild naar beneden raast, en het is midden tussen de bomen. Ceders en laurierbomen, lijkt het. Er groeien veel varens en mossen aan de bomen, dus het is hier nat. Maar het plekje is leuk, en we betalen weer met een envelopje.

Vanavond luisteren naar de rivier en de bosgeluiden, onder het genot (hoop ik toch) van échte Idaho Potatoes die we hebben meegenomen. Ben benieuwd of ze echt zo famous zijn.

 

naar boven