Namibië, de ongeslepen diamant van Afrika - Dag 7: Naar het hart van de Namib, Apfelstrudel in Helmeronghausen, eten in Hammerstein en naar de Elegant Desert lodge, de meest waanzinnige plek voor een hotelkamer

by Lammert
Hits: 1451

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

 

 

 

 

 

 

 dag 7: NAAR DE NAMIB                                             za 21 okt                                                ROUTE

Het programma: “We reizen via eindeloze vlakten en majestueuze bergketens richting de Tsaris Mountains, om uiteindelijk uit te komen bij onze lodge in het hart van de Namib. De omgeving is spectaculair! Wie weet zien we onderweg gemsbokken, struisvogels en zebra’s, die in het gebied voorkomen. Neemt u ’s avonds, na wederom een mooie zonsondergang, een moment om een blik omhoog te werpen. Door de afgelegen ligging van de lodge is de sterrenhemel hier werkelijk magisch. Bij helder weer kunt u de Melkweg zien! (ca. 340 km)

HOTEL: The Elegant Desertlodge – Namib     21 en 22 okt.

The elegant Desertlodge ligt op ongeveer 40 kilometer van de Sesriem Gate en vormt een goede uitvalsbasis voor een bezoek aan de Sossusvlei. De lodge ligt in een ongerepte omgeving en biedt prachtige vergezichten over de uitgestrekte vlaktes van de Namib. Het beschikt onder andere over een buitenzwembad. SRC: Op dag 7 en 8 verblijft u in Elegant Desert Eco Camp, waar u in ‘tented’ lodges verblijft. De tenten zijn comfortabel ingericht en van alle gemakken voorzien. U beschikt over een eigen badkamer met douche en toilet. In de tenten is elektriciteit waar u uw apparatuur kunt opladen. Koffie en theefaciliteiten zijn aanwezig. Het diner vindt plaats in het hoofdgebouw van de Elegant Dessert lodge. Er is een zwembad en een drinkplaats voor de wilde dieren in de omgeving.”

Alles klopte aan deze beschrijving, behalve de koffie- en theefaciliteiten: die waren er niet in de tent. De koelbox met blikjes met drankjes was snel niet koel meer en we hadden liever thee gehad maar voor een waterkoker was het lokale elektriciteitsnet niet geschikt, denk ik. Nou ja, jammer dan. Water hadden we altijd in flesjes bij ons.

Na het uitstekende ontbijt zijn we vanochtend vertrokken uit Aus, niet dan nadat ik de manager die ik toevallig trof bij het afrekenen, heb gecomplimenteerd met de fraaie lodge, de huisjes waar niets op aan te merken was en de uitstekende en vriendelijke service van het personeel. Ze glom.

 

 

 

landschap onderweg 

 

Apfelstrudel in Helmeringhausen, jawohl

Al snel na Aus komen we op de C13 die na het gehucht Helmeringhausen C14 wordt. Allemaal grondpad: onverharde gravelweg. Helmeringhausen Hotel en Guestfarm is een gezellige lodge waar we koffie drinken. We nemen er een stukje Apfelstrudel bij. Lekker. De tuin is fraai, met bloeiende bomen en struiken en mooie cactussen en vetplanten. De woestijn is ook hier kennelijk best vruchtbaar --als er maar water is. Ze noemen dit plekje op hun website niet voor niets een oase in de woestijn. Het hotel is gesticht als boerderij in de Duitse koloniale tijd, door een lid van de Schutztruppe. Later is de plek beroemd geworden door het houden van Karakulschapen1); tegenwoordig hebben ze nog vee en geiten. Het hotel maakt deel uit van de Farm Helmeringhausen, die maar liefst 11.000 ha groot is. 1) Wij maakten kennis met Karakulschapen in Oezbekistan en Kirgizië. Het Karakulschaap is een vetstaartschaap dat ontstaan is in een steppengebied met een landklimaat dat gekenmerkt wordt door droogte, koude winters en warme zomers. Door de eeuwen heen heeft zich een sober schaap ontwikkeld dat gedurende het voorjaar en de zomer zijn vetreserves op ging slaan in de staart om daar in de winter op te teren. De Karakul heeft zijn wereldwijde bekendheid te danken aan het bont van de pasgeboren lammeren dat “astrakan” of “persianerbont” wordt genoemd. Door meer bewustheid bij consumenten over dierenleed ligt dit bont onder vuur.

enorm wevernest in een electriciteitspaal

 

 

Hammerstein

Dan volgt er weer een flink stuk door de woestijn. Uit de bus maak ik wat foto’s. Onze lunch gebruiken we bij de Hammerstein Lodge. Ook deze lodge dateert oorspronkelijk uit de koloniale tijd en ook hier werden de Karakulschapen gefokt. In de bus hebben we onze keuze voor de lunch al opgegeven, zodat het allemaal wat sneller zou gaan. Nou, of dat veel geholpen heeft weten we niet, maar een snelle bediening was het niet echt. Maar mijn frietjes met boerewors waren heerlijk. Je kon hier ook meedoen aan een wandeling naar wilde katten, maar in Zuid-Afrika heb ik al een cheeta onder zijn kin gekrauwd en mijn vrouw hoefde het ook niet weer. Zo hebben we wat extra rusttijd op het heerlijke terras van deze lodge. Wel in de schaduw want het is zeer warm.

 

landschap onderweg

 

 

Luxe tenthuisjes

Bij aankomst bij de Elegant Desert lodge blijkt er een probleem te zijn met de kamers. We mogen plaats nemen op het terras met een glas witte wijn ter compensatie van het wachten. Ach, geen probleem. Tenslotte is het klaar en worden we met de bus zo’n zes km verder de woestijn in gebracht waar de huisjes staan. Tenthuisjes, wel te verstaan. De wanden en plafond zijn van zeer stevig tentdoek op een houten en stalen geraamte. Het geheel staat op een houten vloer op palen. Binnen zijn uitstekende bedden en er is een luxe douche, een wc en ook weer een buitendouche. Dat is een douchekop boven een wasteil. Dat wil mijn vrouw wel eens proberen. Door de wind komt het meeste water niet terecht waar je het hebben wilt, dus die douche is meer een aardigheidje dan dat hij praktisch nut heeft. En verder, tja, het is zo verschrikkelijk heet, voor de tent en erin nog erger, dat we er niet kunnen wezen. Ik pak de terrasstoelen en zet ze achter het tenthuis, waar een streep schaduw is. Daar is het goed zitten. Als de stoelen afgekoeld zijn tenminste.

toilet, douchecabine en wastafel onder en tussen tentdoek

de deuren maar openritsen want het is héét 

achter ons tenthuis kunnen we in de schaduw zitten

 

Met de auto naar het avondeten

 bus komt zo

’s Avonds moeten we dus terug naar de lodge om te eten. We worden gehaald door een jeep van de lodge. We passen er niet allemaal in. We wachten dus even op een tweede jeep. In het laatste licht zie ik onderweg een paar schaduwen de bush in schieten. Vosjes? Jakhalzen? Antilopen? Bij het eten van het buffet kunnen we genieten van gemsbok/ oryx. Die smaakt goed. Een beetje als hertenbiefstuk. Na negenen worden we terug gebracht naar ons slaap-kamp. Het blijft hier vannacht erg warm. We ritsen een wand helemaal open en laten alleen het muskietengaas ervoor zitten. Zo komt er iets koelere lucht in. De tent heeft alle comfort. Je kunt er goed douchen, binnen, in een luxe cabine. Er is een keurig toilet. En de elektriciteit is er, alleen de bewegingsschakelaar is irritant. De ene keer detecteert hij je pas als je er ongeveer voor staat te dansen. Maar als we in bed liggen en ik beweeg een arm gaat ineens het licht aan. Gelukkig kun je de lichten ook helemaal afschakelen. Ik slaap niet goed. Ook omdat we er zo vroeg uit moeten, denk ik. Om half vijf zondagmorgen douchen en om half zes rijden we met de bus naar de lodge, waar we wat kunnen eten. Gelukkig is er yoghurt, naturel nog wel. En koffie. En we krijgen een ontbijtbox mee. Langzaam wordt het licht.

 

 

In de avondzon na vijf uur, half zes wordt het lekker weer (om goed zeven uur is het donker)
De zitzakken zijn standaard op ons terras. 

 

als de bus ons komt halen voor het eten of ontbijt kunnen we die van ver al zien aankomen. De stofwolk kan heel lang blijven hangen. 

 

 

naar boven