Vietnam 1: Reisverslag en fotoreportage - Vrijdag 11 april 2008 Nha Trang, de visserswijk, Dam market sensatie van geuren en kleuren, dineren op Bamboe-eiland

Hits: 40860

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vrijdag 11 april 2008 Nha Trang, de visserswijk, Dam market sensatie van geuren en kleuren, dineren op Bamboe-eiland

Vandaag een vrije dag tot 16.00 uur. Toch staan Riet en ik al op tijd op en om acht uur lopen we –na een overheerlijk ontbijtbuffet, zo goed voorzien heb ik het nog nooit gezien!- langs de boulevard richting de visserswijk. Die moet erg leuk zijn, authentiek, en in de buurt moet ook een leuke markt zijn. Het is om acht uur al weer behoorlijk warm, hoewel het in het park dat de boulevard eigenlijkis, nog wel meevalt. De zee geeft wat verkoeling. We hebben een goede plattegrond bij ons die ik thuis gescand en geprint heb uit een reisgids. 

Zwerven door de visserswijk, ook een ballon voor oma

Na een half uurtje komen we bij de visserswijk. Dat is een wijkje met nauwe stegen, huizen  op palen en absoluut niet toeristisch. We zijn die ochtend geen westerling tegengekomen. De mensen knikken vriendelijk, zijn heel open en toeschietelijk ook al spreken ze geen woord Engels en overal zijn kinderen. Iedereen wil wel contact en iedereen wil ook graag op de foto. 

Op een gegeven moment haalt Riet haar witte ballonnen te voorschijn, blaast ze op en deelt ze uit. Het is maar even of uit alle hoeken van dit labyrint duiken kinderen op die bedelen om een ballon. Zelfs moeders komen  er een vragen voor een kind dat ze nog ergens hebben. Zelfs oma die dement is, wil graag een ballon. Op een gegeven moment zijn ze op. Geen nood, de ene mevrouw  heeft een klein winkeltje en ze verkoopt ook…ballonnen. Tja, dan kom je er niet onderuit en kan het uitdelen verdergaan.                   

Dit steegje loopt dood. We gaan terug en volgen een ander pad. Ook daar is men al van onze komst op de hoogte kennelijk, want overal bedelen kinderen en moeders om een ballon. 

Ogen te kort op Dam Market

Ze komen van alle kanten aan, en het wordt een beetje dringen. We voelen ons niet onveilig of zo, want het is allemaal heel leuk en iedereen is aardig, maar het wordt voor ons gevoel toch wel wat benauwd hier. We gaan terug naar de open ruimte bij de grote straat langs de zee en drinken daar op een terras een lekker kopje sterke Vietnamese koffie. Met wat extra heet water om het te verdunnen. Het is een onvergetelijke ervaring wat we net hebben meegemaakt. Bij de koffie krijg je hier gratis een glas jasmijnthee erbij. Goed voor de dorst, want de zon brandt erop. Ik zal vandaag mijn nek boven mijn T-shirt gevoelig verbranden. Maar dat heb ik dan nog niet in de gaten. Ik  reken 20.000 dong af. Dat lijkt veel maar het is tachtig eurocent. Dan hangen we de camera weer om en gaan op zoek naar de Dam Market. We vinden het prima met onze plattegrond. Toch komt, als we er even op staan te kijken, er iemand op ons af: of hij kan helpen? Nee, dank, we redden ons wel. We komen langs een recyclebedrijfje. Niets wordt weggegooid in Vietnam. Hier wordt plastic verzameld, in grote zakken gedaan en voorlopig opgeslagen. Zo doen ze ook met plastic flessen, papier, karton enz. Alles wordt door particulieren opgehaald want het is geld waard. Je ziet dan ook vooral vrouwen vaak tot ’s avonds laat scharrelen in huisvuil. Tegen de avond gooit iedere winkelier wat hij kwijt wil in de goot en in de avond wordt het opgehaald. De vrouwen hebben een oude fiets bij zich, waaraan wel zes grote zakken hangen aan een soort rek. Daar gaat alles in. Straatvegers vegen ’s ochtends het laatste vuil bijeen. Ook komen we langs kleine bedrijfjes. Een paar mannen zijn bezig half op straat een grote 6-cilinder motor schoon te maken. Riet maakt een foto. Prompt wordt ze terug geroepen. De baas komt er vanuit de zaak bij staan en wil ook op de foto. Grijnzend staan ze daar bij de motor.

Nijver volkje

De Dam markt is voor een deel overdekt, deels in de open lucht, soms onder zeildoek. Een wirwar van kraampjes, verkoopsters die hun waren op de grond uitstallen, steegjes, gangetjes. Veel verkleinwoorden maar het is ook allemaal zo dicht op elkaar. Je moet echt uitkijken waar je stapt anders sta je midden in de koopwaar van iemand. En dan moet er soms ook nog een brommer door met nieuwe aanvoer van iets. Alles wat eetbaar en niet eetbaar is, is hier te koop. Heel veel fotogenieke situaties. Ik schiet mijn eerste geheugenkaart van 2 GB vandaag al vol. Van sjouwen en drentelen over zo’n markt krijgen we niet gauw genoeg. Dit is het echte alledaagse leven van de Vietnamees. We genieten er allebei enorm van.  De vismarkt heeft voor mij altijd nog extra aantrekkingskracht. Enerzijds omdat ik visliefhebber ben, maar het is vaak ook zó fotogeniek wat de vrouwen uitstallen…De geur nemen we dan voor lief. 

We drentelen een hele tijd rond tussen de kraampjes. Niemand neemt enige notitie van ons. We kunnen rustig onze gang gaan. Alles fotograferen wat we willen. Eindelijk gaan we toch maar eens weer verder. We zien onderweg o.a. de ‘legeflessenverzamelaarster’.

Nog nooit zo’n nijver volkje gezien. Overal zien ze brood in. Niet dat dit nu de ideale maatschappij is, maar ze zullen nog ver komen in de nabije toekomst, die Vietnamezen; let op mijn woorden. We wandelen terug naar het park langs de zee en eten daar in een van de grote restaurants. Lekker. Daarna gaan we langzamerhand terug naar ons hotel. Een van de mooiste hotels op deze reis vind ik zelf. 

Uitvarende vissers

Tegen vier uur verzamelt de groep zich aan de receptie om gezamenlijk naar het Bamboe-eiland te varen waar we in de ondergaande zon met een drankje in de hand kunnen wachten ot ons speciale diner klaar is. Kris heeft het weer goed geregeld. 

Langzaam zakt de zon achter een wolkenbank. Een ècht spectaculaire zonsondergang zit er niet in. Niettemin is het hier voluit genieten. We kijken naar de uitvarende vissers. 

Het diner is speciaal door Kris voor ons samengesteld. Omdat ik allergisch ben voor schelp- en schaaldieren is er voor mij speciaal iets lekkers van de kip. Het is een heel gevarieerde maaltijd en we zitten als enigen op een terras vlak aan zee met uitzicht op de twinkelende lichtjes van de stad Nha Trang. Er staat een stevige wind maar het is hier toch heerlijk zitten. De reis zit vol bijzondere momenten, ik denk bijvoorbeeld maar  aan vanochtend in de visserswijk, maar dit is er ook wel weer een.

In het donker varen we terug naar het vasteland en dan met de bus naar het hotel. Daar mailen we nog even naar / met Marije. Het was weer een gedenkwaardige dag. 



 

 

  langs de kust

 

 veel contact met de bewoners

 ballonnen doen wonderen; oma wil er ook een

 supermarkt...

 even bijkomen met een koffie -met jasmijnthee, tja.

 recycling op straat

 hoeveel kan er op een bakfiets?

   

 vis is niet alleen lekker maar ook fotogeniek

 even zelf ook wat eten

 nog Franse invloed

 

 schoolmeiden

 houtskoolverkopers

        

 studentes in traditionele kledij

 

 lunchen op z'n Europees aan de boulevard

 en aan het strand

 we varen naar onze diner-bestemming

 terwijl wij uitvarende vissers zien...

 ...wordt ons eten bereid op een houtskoolvuur...

 ...en mogen wij genieten van de avondsfeer

 

 

 

 

 

naar boven