Vietnam 1: Reisverslag en fotoreportage - Zondag 20 april Hue vliegen naar Hanoi Ha Long City/ Ha Long Bay; uitzinnig vervoer: 3 varkens op een motor; strand bij Ha Long

Hits: 40843

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Kaart van de vlucht                                         KAART naar Ha Long (Bay)

Zondag 20 april  Hue → vliegen naar Hanoi → Ha Long City/  Ha Long Bay; uitzinnig vervoer: 3 varkens op een motor; strand bij Ha Long

Hoezo zondag uitslapen? Hoezo vakantie? We staan om 04.45 uur op, en om acht uur zitten we in het vliegtuig naar Hanoi. Op de luchthaven heb ik tijd om een paar prachtige echt linnen overhemden te kopen voor een zacht prijsje. We komen in Hanoi aan, even voor negen uur. Daar staat een andere bus klaar met een nieuwe gids. Onze inlandse gids heet Mung of zoiets maar omdat westerlingen dat toch niet goed kunnen uitspreken (op de juiste toon, daar komt het op aan) mogen wij haar Miss Moon noemen. Nou, doen we dat toch? Onderweg valt ons het vlakke landschap op. Heel veel gifgroene rijstvelden. Dit wordt de weg waarop we de meest uitzinnige manieren van vervoer zien. Al gauw gaan we erop letten. ‘Brommer met varken op rechtsvoor’, dat wordt vandaag een kreet. Net als ‘motor met levend kalf voor de bus!’ Iedereen vliegt naar het raam om er een foto van te maken. 

We drinken koffie bij een gehandicaptenwerkplaats waar ze mooie dingen maken voor de grote toeristenwinkel die erbij hoort. Geborduurde lappen, het lijken wel schilderijen. Lakwerk, kleding, enz. Het is allemaal niet goedkoop. Maar ja, er zit wel heel veel werk in. Onderweg stoppen we nog een keer om een mini-ananas te eten. Tentjes die deze lekkernij verkopen, zie je veel langs deze weg.            

Ha Long City

Om een uur of twee komen we aan bij het Asean Hai Ngoc Hotel in Ha Long City. Het ligt hoog op een heuvel. We installeren ons. Ik bekijk mijn nieuwe aanwinst: op het vliegveld van Hue zag Riet mooie linnen overhemden. Bij ons vind je die nauwelijks en zijn ze erg duur. Hier viel dat erg mee en ze zijn heel mooi en dragen vooral lekker met warm weer. We lopen bergafwaarts naar de kust waar de restaurantjes zijn. We eten een broodje bij een kop cappuccino in een quasi-Italiaans restaurantje.  Dan slenteren we een paar uur langs strand en boulevard. Er is een toeristenmarkt met heel veel rotzooi. Men weet hier wel van prijzen zo te zien. Vanaf het strand kun je de bergen in zee al zien liggen. Hier liggen namelijk 3000 eilandjes in de Golf van Tonkin, die deel uitmaken van een reusachtig Karstgebied. Het zijn eigenlijk toppen van bergen die deels onder water zijn komen te staan. Het is een Unesco werelderfgoed en er komen toeristen uit alle delen van de wereld op af. Vandaar de kitsch souvenirs en de hoge prijzen. 

We zitten een tijdje met een glas sap aan het strand onder een parasol. Het is niet druk. Er is wat jeugd die de vrije zondag viert in het water. Tegen de avond zoeken we een restaurant dat Kris had aanbevolen. Terecht, het eten is prima en ook tegen dezelfde prijs als elders in Vietnam. Dat dan weer wel gelukkig. We eten hier de vis voor een prikkie die in Hue vier keer zo duur moest zijn. We maken een praatje met de eigenaar van het restaurant Hai Vong. Hij kent Kris goed. ‘Ahh, Kris! ‘En hij maakt een gebaar over een denkbeeldig omvangrijk embonpoint. Kris kent iedereen en iedereen kent Kris, denken wij wel eens.  

Toeristen betalen alles wat je vraagt

We zien een beetje op tegen de klim terug naar het hotel. Je kunt een taxi nemen voor 15.000 dong had Kris gezegd. Nou, niet dus. Wij kunnen niet goedkoper dan 50.000 dong of nog liever “Two dollaar”. Nou, ik dacht het niet. Dan lopen we wel. En dat viel ook nog best mee. Ik besprak dat later met Kris. Niet om het geld, maar ik wil niet beduveld worden. Kris zei dat je dan beter een taxi kon laten bestellen door de restauranthouder. Tja. Als je de taal niet spreekt proberen ze je in een plaats als deze een poot uit te draaien en een oor aan te naaien. Die rijke toeristen betalen toch alles wat je vraagt. Toen ik de was wilde afgeven aan de balie een soortgelijk probleem. De jongen achter de balie sprak niet of nauwelijks Engels en hij wilde de was niet aanpakken. Kon niet, zei-ie. Kris zat in de buurt te internetten en kwam er bij staan. Kris in het Vietnamees tegen de jongen. Het duurde even maar toen kon het ineens wel. Hij dacht zeker, zei Kris, dat je morgenvroeg al weer vertrok. Geen idee, maar zulke dingen hebben we elders nog niet meegemaakt. Het lijkt wel of ze door al die belangstelling de service wat uit het oog verliezen. We mailen nog even met/naar M & M en dan naar bed. 



 

 

 rijdende winkel

 maar 't kan gekker

 en nog gekker

 


Ha Long City

 strand met voor de kust de karstbergen

 tussen deze bergen gaan wij morgen varen

 

 

 

 

 

 

naar boven