Rondje Oostzee: Duitsland, Polen, Litouwen, Letland, Estland, Finland, Zweden, Denemarken - Dag 6: Door Mazurië, het land van de duizend meren naar Vilnius, Litouwen; en een avondwandeling

on 09 augustus 2018
Hits: 2002

 

 

Dag 6: Door Mazurië, het land van de duizend meren naar Vilnius, Litouwen; en een avondwandeling    (do 24 mei)


‘We rijden een schitterende route door het land van de duizend meren, zoals Mazurië ook wel wordt genoemd. Deze prachtige regio, die ooit deel uitmaakte van Oost-Pruisen, is populair bij natuurliefhebbers. We verblijven twee nachten in de Litouwse hoofdstad Vilnius. (ca. 420 km)’ Aldus SRC.

 

'Mazurië of Mazoerië (Pools: Mazury, Duits: Masuren) is een historische regio die ooit deel uitmaakte van Oost-Pruisen maar nu in noordoost-Polen ligt. De vele meren en bossen trekken veel toeristen, vooral zeilers en kajakkers.
Het Mazurisch Merenplateau met meer dan 2000 meren, strekt zich over ongeveer 290 km uit, van de benedenloop van de rivier de Wisła (Weichsel) tot aan de Pools-Litouwse grens. Het grootste meer in het gebied is het Sniardwymeer, dat met 110 km² ook het grootste meer van Polen is. Hier vind je ook wilde paarden, lynxen en zelfs beren. Glooiende velden, heuvels, bossen, akkers en meren, wisselen elkaar af in dit vriendelijke gebied. Dieren die je niet elke dag in Nederland ziet, maar hier veel voorkomen, zijn moeflons, herten, bevers en zwarte ooievaars en zwanen.' (bron: Wikipedia)

 

Voor ons is het vandaag een lange reisdag. Echte (vierbaans) autowegen zijn hier niet of nauwelijks, dus we vorderen niet zo snel. Naar de koffiestop is het 85 km en daar doen we anderhalf uur over. We nemen wel de tijd voor een koffie- en een lunchpauze. Voor de koffie stoppen we bij het stadje Mikolajki, gelegen aan een uitloper van het grote meer genaamd Sniardwy. Het telt een kleine 4000 inwoners. Langs het meer loopt een promenade waar voldoende horeca zit, maar lang alles is nog niet open op dit vroege tijdstip (plm. 10 uur ’s ochtends). We vinden echter wel een zaak die ons kan bedienen en we zitten op een verhoogd terras met uitzicht op een jachthaven. Daar is ook nog weinig te doen, maar we zitten lekker in de alweer flink opwarmende zon. Ze hebben nog lekker gebak ook. Al snel moeten we weer terug voor de volgende etappe. Het landschap is niet spectaculair. Veel groen met wat reliëf; van de talloze meren zie je uit de bus natuurlijk niet zo veel. Op Google Maps op mijn smartphone zie ik ze wel voorbij trekken.


We maken een omtrekkende beweging om de Russische enclave van Kaliningrad te omzeilen. De grens tussen Polen en Litouwen ligt bij een dorpje, Punsk, dat niet veel voorstelt. Wel is er voor de grens, dus aan de Poolse kant, een goed restaurant. Daar kunnen we de eventueel laatste zloty’s opmaken. Ik houd er nogal wat over, maar die kan ik later bij een Grenswisselkantoor wisselen voor euro’s. Dat is wel duur, trouwens, dus je kunt maar beter niet te veel wisselen. In Polen kun je ook pinnen en veelal ook betalen met pinpas of creditkaart. Riet en ik nemen een lunch van een bord heerlijke bietensoep (borsjt) met brood. De soep is diep roze maar is smakelijk en verfrissend. Het brood met veel pitten smaakt ons ook prima. Na de lunch kunnen we nog even naar het meer lopen. Het is heerlijk weer, maar pal in de zon behoorlijk warm.

 

 

De grens is dan niet ver meer. Het is een EU-binnengrens en van enige controle is dus geen sprake. Ik merk de grens nauwelijks op. Dan zijn we dus in Litouwen. Veel verandert er niet. Het landschap is voornamelijk vlak, groen en tamelijk saai. Mijn vrouw en ik zullen na de reis concluderen dat je voor de landschappen deze reis niet hoeft te maken. Veel verschil met wat we kennen is er niet. Voor wat glooiend groen landschap kun je dichterbij ook goed terecht. Deze reis moet je echt maken voor de cultuur, de steden, de architectuur en de geschiedenis. Vooral voor dat laatste moet je natuurlijk iemand mee hebben die je daar veel over vertelt. In dat geval zit je bij SRC en gids Cees gebeiteld. Ik heb op geen enkele reis voorheen zo veel informatie te verwerken gekregen als op deze. Nu doen we natuurlijk ook veel diverse landen en streken aan, en daarover valt nog extra veel te vertellen omdat dit echt Midden-Europa is, een gebied waar de Europese geschiedenis voor een groot deel gemaakt werd in vroegere eeuwen.

 

De middag is al voorbij als we de Litouwse hoofdstad Vilnius naderen. Warempel krijgen we de laatste kilometers nog een flinke bui. Ook als we de bagage uit de bus halen regent het nog. Maar al snel zal het voorbij zijn en deze reis zal er verder geen druppel meer vallen. We checken in bij het hotel:

Hotel Panorama Vilnius 
“Dit hotel ligt in het centrum van Vilnius. Zoals de naam al doet vermoeden, heeft u vanuit het hotel een mooi uitzicht op de oude stad. Het hotel beschikt over een lift, een bar en een restaurant. U kunt in het hele hotel gratis gebruikmaken van wifi. De kamers zijn eenvoudig ingericht.
‘Panorama Hotel is situated in the Old Town of Vilnius next to the Gates of Dawn, the Town Hall Square, the Lithuanian National Philharmonic Society, and the main Old Town streets filled with numerous luxury boutiques, gift shops, restaurants and night clubs.
Hotel Panorama Vilnius, Sodu str. 14, Litouwen, LT3211 Vilnius.”

 hotel Panorama Vilnius

 

Het hotel is een fantasieloze rechthoekige blokkendoos, ik denk nog uit de tijd van de Sovjet overheersing. Veel sfeer moet je er dus niet zoeken, maar het ligt gunstig voor een bezoek aan de oude binnenstad. Aan de ene kant ligt achter een parkje het station en aan de andere kant daal je af naar de oude kern Vilnius, die op loopafstand te bereiken is. Zo goed dat mijn vrouw en ik ’s avonds na het diner nog even alvast een kijkje nemen.
Vlak tegenover het hotel zien we oude locomotieven staan, van het Spoorwegmuseum. Wij dalen een trap af en lopen dan rechtstreeks het centrum in. De buurt waar we door komen is niet heel welvarend. Je ziet het aan de huizen en aan de straten en trottoirs. Het is allemaal wat vuil, beschadigd en niet gerepareerd. Maar ja, zo glad gestreken als wij het gewend zijn zie je het ook niet veel op de wereld. Je moet hier even uitkijken waar je stapt, soms, maar het is geen enkel probleem en ook nu, ’s avonds, voelen we ons nergens onveilig of unheimisch.

 

Eerst komen we langs de roze met witte katholieke kerk van Alle Heiligen. Ook komen we langs de St. Casimirkerk, de barokke Basiliaanse Poort, de nationale Filharmonie en onder de Poort der Dageraad door lopen we weer terug. De beeltenis van Maria in een zilveren omkransing zit achter een traliewerk. Ze schijnt genezende werking te bezitten en de poort is daarom een bedevaart plek.
We kijken nog even rond in het grote stationsgebouw en dan begint het al een beetje te schemeren. Morgen verder!

   

re: St. Casimir kerk

  Casimir kerk, top van de gevel

    Basiliaanse Poort

 De Filharmonie

 

 

kerk van St. Theresa en op de achtergrond de Poort van de Dageraad

   

 De buitenkant van de Poort der Dageraad

 

naar boven