Roemenië, reisverslag - Naar Targu Mures en Sighisoara

Hits: 43804

 

 

Naar Targu Mures en Sighisoara 

23 april

In het Transsylvaanse Targu Mures krijgen we een poosje tijd voor onszelf om koffie te drinken en de voornaamste straat met een groot plantsoen, bijna een park in het midden te bekijken. Er staan mooie gevels en aan het eind van de straat de torens van twee kerken. Sommige daken hebben gekleurde pannen zoals je dat in het Franse Bourgondië ook wel ziet. Hier is de lente al volop aanwezig: bloeiende tulpen, prunus- en tulpenbomen, fris groen. Op een terrasje is het heerlijk zitten. Dat vinden de Roemenen ook want het zit er vol. De cappuccino is heerlijk. 

We komen samen bij het Cultuurpaleis, dat vooral bekend is om de fraaie Jugendstil ornamenten die hier te bewonderen zijn. Prachtige glas-in-loodramen, decoraties, schilderijen. Als wij er zijn, repeteert juist een orkest. Sommigen gaan daar zitten luisteren; ik loop verder naar boven voor de schilderijententoonstelling. Mijn vrouw is altijd al bewonderaar van Jugendstil; hier kan ze haar hart ophalen. Ik vind het ook mooi. Ik maak veel foto’s en zwerf het hele gebouw door. De schilderijen zijn voornamelijk van Roemeense kunstenaars. Ik herken motieven die ook in westerse kunst bestaan. Ik zie een schilderij dat sprekend lijkt op een doek van Millet en een ‘Toulouse Lautrec’. 

Soep in een brood

Via een tamelijk slechte weg, waar aan gewerkt wordt over een heel lang traject (ik denk: maak nou eerst eens een kilometer tegelijk goed, maar hier breken ze rustig tien kilometer op en werken dan op sommige plaatsen) rijden we naar Sighisoara. We rijden naar ons hotel, aan de rand van de stad. Daar betrekken we de kamer en genieten van een heel bijzondere lunch. Op het bord komt een hoog conusvormig brood waar de kap van af kan. Erin zit een smakelijke maaltijdsoep, een soort goulash. Het is een manier van opdienen die ik nog nooit gezien heb; dat geldt ook voor mijn tafelgenoten. Het brood is dik en sterk genoeg om stand te houden tot de soep op is. Je kunt een deel van het brood ook met de soep opeten. 

De oude stad

Na de lunch lopen we vanaf het hotel in ongeveer 20 minuten met Cristina voorop naar de stad, speciaal de oude bovenstad. Je kunt langs de drukke doorgaande weg lopen, maar ook iets hoger door het bos. Ze leidt ons rond in de oude stad en wijst ons de bezienswaardigheden. De sfeervolle oude stad is ommuurd, nog heel authentiek bewaard gebleven en in de hobbelige straatjes is het lekker slenteren. De toren bevat een draaiwerk waardoor een keer per dag wat poppetjes weg- en weer tevoorschijn draaien. Via het oude kerkhof lopen we verder omhoog naar de wit geschilderde Bergkerk die we van binnen ook bekijken. Het is een oude gotische kerk, uit de veertiende eeuw. Naar beneden gaan we via de ‘scholierentrap’. Een overdekte trap die gebouwd zou zijn voor de scholieren die boven bij de kerk een school hadden. We maken nog een wandeling door de straatjes waarbij Cristina ons dingen wijst. Morgen hebben we tijd om hier weer te komen want we vertrekken pa na twee uur omdat de chauffeur van zijn cao 24 uur niet mag rijden. Over de muur die om een gebouw heen staat, leunt een oudere vrouw die ons aanspreekt. Ze is kennelijk blij dat ze in haar moedertaal, het Duits, wat kan kletsen. Ze vertelt dat haar man in de oorlog in ons land heeft gevochten en dat zij nu hier haar oude dag slijt. In Roemenië zijn nog Duitse minderheden, al zijn met de komst van het communisme de meeste Saksen en andere Duitsers weggetrokken. De vrouw krijgt dan ook steun van de Duitse overheid. In korte tijd licht ze bijna haar hele doopceel voor ons. 

We mogen op eigen gelegenheid terugwandelen naar het hotel. Riet en ik gaan eerst nog even een ijsje eten in een park in de benedenstad en een kopje koffie drinken op een terras. Daar zitten nog meer mensen van de groep. Het is er ook een heerlijk plekje zo in de zon, die al een beetje gaat zakken. 

Tegen de avond wandelen we met z’n beiden terug. Langs de drukke weg deze keer. Het diner in het hotel is prima. Het hotel ligt hier een beetje op een vreemde plek, aan de rand van de stad tussen troosteloze flats in Sovjet-stijl waar nu waarschijnlijk voornamelijk Roma in wonen. Maar met het hotel is niets mis, en met de omgeving verder ook niet, maar ‘t is niet de mooiste plek voor een hotel. 

 

 

 Targu Mures

 

 

 

 

 


 

 het Cultuurpaleis in Targu Mures

  

 


 

Het sierlijke Jugendstil interieur

 

  plafond

  

 panoramafoto

  

    

   

 

 schilderijen in het museum

 


 

 Targu Murs


 

 landschap onderweg

 (foto's uit de bus genomen)


 

Soep in brood; originele lunch

  lunch: in deze broden zit onze maaltijdsoep


Sighisoara, de oude stad

 

  

 hier zou Dracula hebben gewoond

 "scholierentrap"

  

  

  

  

  

                                                                                                                            de oude Duitse dame


 

 

 

 

 

naar boven