Roemenië, reisverslag - Naar Piatra Neamt. Bezoek Brașov , Oost-Karpaten, Bicazkloof

Hits: 43793

 

Naar Piatra Neamt.  Bezoek Brașov , Oost-Karpaten, Bicazkloof

Zaterdag 20 april

Braşov

Vandaag een flinke busrit van Sinaia naar Piatra Neamt. Dat is ongeveer 320 km. Autosnelwegen zijn er niet in deze contreien, dus het schiet niet echt hard op. Toch zijn we voor mijn gevoel al vrij snel in de stad Brașov. Brașov, Duits: Kronstadt, is een oude middeleeuwse stad in het hart van Roemenië. De stad ligt in het zuidoosten van Transsylvanië aan de voet van de Zuidelijke Karpaten en telde in 2010 circa 276.914 inwoners. Brașov is vooral bekend door de monumentale gotische Zwarte Kerk. De kerk dankt deze naam aan de zwartgeblakerde buitenmuren als gevolg van een grote brand in 1689. Van deze zwarte kleur is overigens niets meer te zien. In deze hallenkerk hangen talloze kostbare Turkse tapijten. Vlak bij de kerk (in het hart van Brașov) is het marktplein Piața Sfatului met in het midden het 15de-eeuwse raadhuis. In deze stad krijgen we vijf kwartier ter vrije besteding. Cristina zet ons af in het centrum op het Piazza en spreekt tijd en plaats af om terug te zijn. Riet en ik lopen eerst even over een marktje en kopen wat gedroogd fruit: dadels, vijgen. We drinken koffie op een terrasje in de winkelstraat. De zon kijkt net over de gevels heen zodat we ons er lekker in kunnen koesteren. In de schaduw is het nog fris. We kijken wat rond in het centrum. Het ziet er hier redelijk uit wat welvaart betreft, als je tenminste niet te veel omhoog kijkt naar afbladderende gevels met beton- en houtrot. De mensen lopen er goed gekleed bij en volgens mijn vrouw zelfs verzorgder dan in menige West-Europese c.q. Nederlandse stad. Dat is wel over het algemeen gesproken want we zien ook -vooral oudere- vrouwen (bij mannen valt het minder op) die zich wel heel ouwelijk en smakeloos kleden, waarschijnlijk ook doordat ze zich niet meer/ beter kunnen permitteren. Jongelui zijn modern westers gekleed; vrouwen in elegante jurkjes zie je hier nog en jonge meiden lopen er soms in een soort hotpants redelijk uitdagend bij. De winkels hebben niet zulke uitbundige etalages maar er lijkt van alles te koop. Ook zie ik veel mensen met een telefoontje en ook wel met toch wel kostbare smartphones. 

Een ‘vette' en een Six

De tijd is al snel om en we verzamelen ons op het plein. Daar parkeren net een stuk of wat prachtige oldtimers. Die moet ik natuurlijk fotograferen. Ik zie een felrode Chevrolet Corvette ( ‘vette), zo een waar barman Sam Malone uit Cheers zo in vervoering over kon spreken. Een Austin Six die zelfs SIX in zijn nummerbord heeft. Maar dat schijnt hier te kunnen: de MG heeft die letters in zijn nummerbord en de antieke Ford heeft FRD. Grappig. Er staat ook een Dacia 1100, van het merk dat nu in handen is van Renault en bij ons veel-auto-voor-weinig levert, onder de paraplu van Renault. De Dacia 1100 was de eerste wagen van het Roemeense automerk. De wagen kwam in 1968 op de markt en was op een paar details na identiek aan de Renault 8 die zes jaar voordien in Frankrijk werd gelanceerd. Tja, jeugdsentiment. Maar we moeten verder: de Zwarte Kerk, de Biserica Neagrã, wacht. Geen foto’s binnen, dat weten we nu wel. Er hangen veel kostbare Turkse tapijten, geschenken van dankbare kerkleden. Grappig zijn de kerkbanken waarvan de leuning kan omklappen zodat je of met je gezicht naar het altaar of naar de preekstoel en het orgel zit. 

Groen rood meer

Verder met de bus naar een stadje onderweg waar de lunch klaar staat: soep, deegrolletjes gevuld met pittig vlees, en chococake toe. Dat vult! Met recht een “eenvoudige doch voedzame maaltijd” zoals mijn goede vader altijd zei... De vleesrolletjes zijn heerlijk maar voor veel mensen is het te veel. De volgende stop voor sanitairbezoek en foto’s is bij het ‘rode meer’, Lacul Roşu,  dat merkwaardig genoeg donkergroen gekleurd is. Nja. Voor een écht rood meer, zie mijn fotoreportage over de Laguna Colorada in Bolivia! Maar het groene meer is ook mooi. Het zou trouwens ook in Oostenrijk, Duitsland, Noorwegen kunnen zijn. Terug in de bus trakteert Cristina ons op een stuk brood. Het is rond en dun, hol en heel smakelijk, met veel kaneel erin. Later in Boekarest zagen we het gebakken worden. Het is een typisch Roemeense specialiteit. Helaas heb ik de naam niet genoteerd. 

Bicazkloof

We duiken daarna met de bus de Karpaten in en in de spectaculair diepe Bicazkloof (300 m) mogen we een eindje wandelen. Van de ene souvenirmarkt naar de andere, een eind verderop. Hier diep in de kloof komt de zon nauwelijks en het is er fris. Het is al rond half zeven als we bij ons hotel in Piatra Neamt aankomen.  Piatra Neamț is een stad in het noordoosten van Roemenië. Het is de hoofdstad van het district Neamț, dat tot het landsdeel Moldavië behoort. Piatra Neamț ligt aan de rivier de Bistrița en wordt omringd door bergen.  De stad ligt op een gemiddelde hoogte van 345 m.

We installeren ons snel in onze kamer en gaan dan nog even vóór het diner het stadje in. Vlak bij is een park en een plein met een kerk erop. We kijken even binnen. Er is een dienst gaande. Van een orthodoxe dienst zie je niet zoveel, omdat een groot deel van de handelingen zich achter de deuren van de iconostase afspeelt. Een iconostase is een wand samengesteld uit iconen in de orthodoxe kerken. De altaarruimte wordt door deze iconostase afgeschermd voor de blikken van de gewone gelovigen. De altaarruimte, het "allerheiligste", mag enkel door de priester, diaken en altaardienaar worden betreden. Wat ons steeds wel opvalt in de kerken die wij bezoeken, is de vroomheid van de bezoekers. Men kust de icoon en bekruist zich vaak. Sommigen doen dat al als ze een kerk passeren op straat. Nu zijn we wel hier in een bijzondere tijd, want het is het komende weekend Palmpasen voor de Orthodoxe kerk en de week daarop –als wij er niet meer zijn- dus Pasen. Een heel belangrijk feest, niet alleen voor de Christelijke kerken in het westen maar ook voor de Orthodoxe kerk. 

Buiten kijken we nog wat rond en zitten een poosje op een bankje in de stralen van de langzaam ondergaande zon. Heerlijk. 

Het diner bestaat uit een soort quiche van snijbonen, heel smakelijk maar wel weer erg voedzaam, een paar plakken wat droog mager varkensvlees in een lekkere rode saus. De groentes, doperwtjes, worteltjes, boontjes komen uit de diepvries. Met ijs na is de maag wel weer meer dan genoeg gevuld… Een glas rode wijn erbij is hier heel betaalbaar en de wijnen zijn over het algemeen goed. Soms schenkt men een heel jonge wijn, die wat zoetig is en zich laat drinken als limonade.  De groep is gezellig en we hebben de hele reis aangenaam gezelschap gehad aan tafel. Dat kan ook wel anders op een groepsreis, weten wij. 

Vanaf het balkon van onze kamer hebben we uitzicht op een centraal plein. Ik maak voor het naar bed gaan wat foto’s van het verkeer met lange sluitertijden zodat de autolichten strepen trekken door het beeld. De camera kan steunen op het balkonhek. Belichtingstijden van rond 10 seconden. 

Morgen wordt het een dag met bezoek aan mooie kloosters. Maar we gaan ook weer naar de volgende stad/ hotel en dus moet de koffer al weer op tijd buiten de kamer staan. 

 

 Brasov centrum

 Zwarte Kerk achter plein

   

 

Brasov heeft een mooi centrum

 wel wat achterstallig onderhoud

 op 't plein veel oldtimers van een rallye

 een oude Dacia
van voor de Renault-tijd; Dacia is een oud Roemeens automerk

 mooie 'traction avant' 

 Brasov

 de Zwarte Kerk van Brasov is niet zwart


 

 onderweg

 (foto's uit de bus genomen) 

 Lacul Roşu, het rode meer...

 het is niet rood

 reisbegeleider Cristina trakteert 
op een soort brood, rond en dun, hol en heel smakelijk, met veel kaneel erin; in Boekarest zullen we zien hoe het gebakken wordt. 

  in de Bicaz kloof

 

 ons hotel 

 Pietra Neamt

  

 

 Pietra Neamt, uitzicht uit ons hotel

 'avonds is het mooi

 

 

naar boven