Roemenië, reisverslag - Sianaia, Kasteel Peleș, het Sinaia klooster en het “Dracula-kasteel” in Bran

Hits: 43794

 

 

Sianaia, Kasteel Peleș, het Sinaia klooster en het “Dracula-kasteel” in Bran

Vrijdag 19 april

De volgende morgen ontbijten we om half acht. Er is een welgevuld buffet: prima voor elkaar. Om negen uur stipt rijdt de bus ons naar het koninklijke kasteel Peleş. We komen langs het Sinaia klooster, dat we vanmiddag zullen bekijken. Het is niet ver rijden. Het kasteel is van het Roemeense koningshuis en Cristina vertelt dat de koning aanspraak maakt op het kasteel, maar dat de Roemeense staat het gebouw als museum wil blijven exploiteren. Wel ontvangen de koninklijke nazaten hiervoor een in mijn ogen heel redelijke vergoeding van de staat. 

Kasteel Peleş

Het neorenaissancistische Kasteel Peleş (Roemeens: Castelul Peleş) is gebouwd tussen 1875 en 1883. Het kasteel, dat sinds de communistische tijd uitsluitend dienst doet als museum, heeft meer dan 160 kamers, ingericht in zeer veel verschillende stijlen, waaronder Duitse en Italiaanse (neo)renaissance, (neo)gotiek, Duitse barok, Moors, Turks en Jugendstil. In de kamers zijn vele kostbare koninklijke bezittingen tentoongesteld, waaronder houtsnijwerk, meubels, gebrandschilderde ramen, wapens en schilderijen. Prins (later koning) Carol I van Roemenië (1839-1914) van de vorstendynastie Hohenzollern-Sigmaringen liet het kasteel bouwen door de Weense architect Johannes Schultz uit Lvov. Op 10 augustus 1875 is begonnen met de bouw. Het kasteel werd officieel geopend op 7 oktober 1883. Door de Tsjechische architect Karel Liman is tussen 1896 en 1914 het naastgelegen kasteeltje Pelisor (klein Peleș) gebouwd. Het Kasteel Peleș was de zomerresidentie van de koninklijke familie. Het kasteel is genoemd naar de nabijgelegen beek met dezelfde naam. 

Lopend vanaf de parkeerplaats over een weg met kinderkopjes komen we eerst langs wat bijgebouwen. Het zijn schilderachtige plaatjes in het net ontluikende lentegroen.  In mijn oortje (SRC maakt gebruik van een audiosysteem, waarmee iedere deelnemer de gids/reisbegeleider in zijn/haar oortje kan horen) hoor ik dat we wat moeten doorlopen, want er is vandaag zoveel te bekijken! 

Interieur

Het kasteel maakt in eerste instantie de indruk van een wat Duits aandoend ‘druk’ gebouw met talloze torens, kapelletjes, uitbouwsels. Ook binnen blijkt er veel pracht en praal aanwezig. We mogen fotograferen, maar daarvoor moet je wel betalen. En flitsen mag dan nog niet. Ik koop een kaartje voor 32 Lei, omgerekend maar liefst € 8. Later moeten we nog vaak betalen voor foto’s en meestal koop ik dan een kaartje. Mijn Pentax K5 heeft binnen meer mogelijkheden dan het toestel van Riet omdat ik rustig met 3200 ISO of zelfs 6400 ISO kan fotograferen zonder storende ruis in het beeld. 

Bijzonder vind ik dat we op deze reis bijna nooit een ‘externe’ gids hebben. Cristina doet alle gidswerk zelf en dat kan ze. We staan deze reis menigmaal versteld van haar kennis en haar vermogen om die helder over te dragen. Ook in dit kasteel krijgen we veel informatie bij wat we zien. Fraai gedecoreerde kamers, trappartijen, beelden, schilderijen, enz. 

Na een uitgebreide rondgang zijn we toe aan koffie. Op een terras op het terrein, met uitzicht op het kasteel, genieten we in de zon van een lekkere cappuccino. De prijzen voor koffie e.d. liggen vaak op West-Europees niveau. 

Terug in de bus wacht een rit van ongeveer anderhalf uur naar Bran. Bran (Duits: Törzburg) is een landelijke gemeente in het Roemeense district Brașov in Transsylvanië, vlak bij Walachije. Het is gelegen in de Karpaten, 30 km van de stad Brașov. Het nabijgelegen kasteel Bran is een belangrijk nationaal monument en eigendom van de Amerikaanse architect en aartshertog Dominic Habsburg en zijn beide zusters. Het kasteel werd waarschijnlijk in 1948 door de communisten wederrechtelijk van de familie afgenomen. In 1920 schonk de gemeente Brașov het kasteel aan de Roemeense koningin Marie, echtgenote van koning Ferdinand. Marie liet het kasteel na aan haar dochter Ileana, in 1938. 

Peles paleis

 Pelespaleis

 

  

 interieur/ trappartij/ plafond erboven

 't is ook museum

 eetkamer

 toneelzaal 

 met Jugendstil ornamenten

 buiten

 in de 'tuin'

 

 




 

Bran Kasteel

De Duitse Orde begon een constructie van een houten fort in het begin van de 13e eeuw. Na de deconstructie in 1242 door de Mongolen, begon koning Sigismund van Hongarije, een constructie van een stenen kasteel in 1377, terwijl er een dorp in de buurt was gebouwd, dat tegenwoordig Bran heet. Het kasteel was strategisch gebouwd, hoog in de bergen en langs de weg tussen Transsylvanië en Walachije (Muntenië). Eind december 2006 stond het kasteel te koop voor 80 miljoen euro. Op 26 januari 2009 werd bekend dat de familie had besloten het kasteel niet te verkopen, maar open te stellen als museum gewijd aan de legende van graaf Dracula. Jaarlijks bezoeken zo'n 450 000 mensen het kasteel, dat sinds 2010 ook te huur is als trouwlocatie.

Om van de parkeerplaats bij het kasteel te komen moet je eerst langs souvenirkraampjes en dan een redelijk steil pad naar boven. Het is een kasteel zoals een kasteel moet zijn: stoer, kleine raampjes, hoge muren en torens, hoog op een heuvel gelegen. Cristina loodst ons door het kasteel, o.a. over een steile trap in een nauwe duistere opgang. We zien o.a. een demonstratie eieren verven, diverse kamers waaronder een met heerlijke martelwerktuigen. Ik weet wel een paar bankiers en CEO’s die ik wel op zo’n stoel zou willen zien plaatsnemen. En dan de moeren aandraaien, een beetje maar, maar toch. Allengs wordt het drukker in het kasteel met zijn nauwe gangen. Er zijn nu hele schoolklassen. Het wordt tijd dat wij het veld ruimen. Cristina heeft ons gisteren een bijzondere lunch met een verrassing beloofd. We zijn benieuwd. Eerst nog even de markt over. Natuurlijk staan er mensen met Dracula souvenirs, maar ook diverse kaasboeren. Als we met de caravan waren, wist ik het wel. Een stukje Roemeense kaas zou ik wel willen proberen. 

Bijzondere lunche(s)

Na een eindje rijden stoppen we in een klein plattelandsdorp. Uitstappen. De verrassing staat klaar. Een viertal eenvoudige boerenkarren met ruige paarden ervoor zal ons de laatste kilometers naar het restaurant brengen. Nou, leuk toch? Zeker met dit heerlijk zonnige lenteweer. Een lieftallige jongedame in traditionele kledij wacht ons bij de deur op met een glaasje palinka. Palinka is een vruchtenbrandewijn of -jenever, die gestookt wordt uit appels, pruimen, peren of abrikozen of van welke andere vruchten ook. Op het platteland wordt veel zelfgestookte palinka gedronken. Palinka wordt vaak gedronken voor het eten en van oudsher begon men er op het platteland de dag mee. De drank lijkt op de Nederlandse jenever maar is sterker van smaak en heeft een hoger alcoholpercentage. De Roemeense tegenhanger van palinka is țuică die vooral populair is in Walachije (Zuid-Roemenië). De lunch zelf is prima. Hier eten de mensen twee keer per dag warm –en soms is er bij het ontbijtbuffet ook nog warm voedsel. In Hotel Sinaia is er veel keus, van worstjes tot gegrilde groenten. Maar hier dus nu de lunch. Cristina heeft voor ons een aantal bijzondere lunches in petto, op vaak bijzondere locaties. Het is een van de extra’s die deze reis bijzonder maakt. We betalen er wel extra voor maar de lunches zijn het volledig waard. Vergeleken met wat er nog komt, is deze eerste lunch goed, maar eigenlijk tamelijk gewoon. Er is soep, vlees met voedzame polenta en cake na. Ik houd niet zo van cake, en de palinka is mij wat te sterk om zo te drinken, maar de combinatie is smakelijk: cake ‘gedrenkt’ in druppels palinka. 

Na het eten mogen we terug lopen naar de bus. In de zon wandelen we langs soms simpele boerenhuizen. Maar er staan ook kleine kasteeltjes. Dat zullen we veel zien: arm resp. doodarm naast rijk, resp. stinkend rijk. Nou ja, eigenlijk wijkt het daarin niet zo af van andere zich nog ontwikkelende landen. Nu we het daarover hebben: een paar gegevens over Roemenië.

 ongenaakbaar Dracula-kasteel in Bran

 maar binnen is het gezellig

 

  

rechts: minder gezellig is deze martelstoel; gebruik wijst zich vanzelf

  souvenirs

 met paard en wagen naar de lunch

  

                                                                                                                   op het platteland, deze aardige mevrouw legt haar werk even neer om met ons te 'praten' 




 

 

Enige sociale en economische gegevens over Roemenië

De republiek Roemenië is een kleine 6 keer (5,7) keer groter dan Nederland en er leven nog geen 100 mensen per km². Bevolking (2008): 21.504.442 inwoners. Inkomen per hoofd van de bevolking (2007): US$ 12.369 (= € 9436). Mate van corruptie (CPI-score, 2009): wereldwijd op nr. 71. Gemiddeld netto loon per werknemer in de landbouw: 927 Lei, overheid: 2147 Lei, financiële dienstverlening bijna 3000 Lei en horeca: 733 Lei. (Cijfers van Meys.eu.)

Volgens Wikipedia is het minimumloon in Roemenië   € 1428  per jaar; in Nederland bijna € 19.000. Uit Paspoort Roemenië (http://www.hdd.dds.nl/)  neem ik over: “Op 1 januari 2007 is Roemenië toegetreden tot de Europese Unie. Aan de toetreding zijn veel eisen opgehangen richting Roemenië, maar de toetreding biedt Roemenië ook veel voordelen. In Nederland overheerst helaas het beeld van de criminele bendes die hierheen komen uit Roemenië, afkomstig uit een land met zigeuners en mensen in flats en paardenkarren op het platteland. Dit beeld is slechts een deel van de werkelijkheid. Een groot deel van de Roemeense bevolking is net zoals u, heeft vergelijkbare opvattingen over van alles en nog wat en kan normaal rondkomen zonder honger of armoede. Helaas leeft echter een beperkt deel van de bevolking onder de armoedegrens, wat resulteert in het niet kunnen betalen van de energierekening en ondervoeding. De mensen die het zwaar hebben in Roemenië zijn de vergeten groepen als weeskinderen, ouden-van-dagen en gehandicapten. Het gemiddeld maandinkomen van een Roemeen ligt een stuk lager dan uw maandinkomen, maar de prijzen zijn ook veel lager in Roemenië dan in Nederland. Wat ons vaak helpt is uit te leggen wat onze maandelijkse inkomsten zijn afgezet tegen vaste lasten, kosten voor voedsel, verzekeringen, studie, vervoer enzovoorts. Roemenen zijn dan eerder geneigd te begrijpen dat Nederland geen Luilekkerland is waar iedereen zwemt in het geld. Realiseer u wel dat u als Nederlander in Roemenië veel met uw geld kunt doen; geniet met mate van uw tijdelijke rijkdom.” 

Wat me meeviel, was het wegenstelsel. Natuurlijk, als je even van de hoofdweg afwijkt, ook in stadjes en dorpen, is het asfalt soms opeens ‘op’, en natuurlijk zijn er wegen met venijnige kuilen en gaten, maar over het algemeen viel het me mee. Ook wordt er op grote trajecten aan we weg gewerkt. 

Terug naar onze eerste excursiedag. Langs de weg “praten” we even met een vrouw die bezig is bonen te poten op een stukje land. Ze is heel vriendelijk en gaat er even voor staan om op de foto te komen. Ze poot ook uitjes of sjalotten. In een kleine koude bak groeien al wat soepgroenten en sla. 

Sinaia klooster

Onderweg stoppen we met de bus bij een paar bijzondere kerkjes voor foto’s.  Terug in Sinaia loopt het al tegen vijf uur maar daar bezoeken we nog het mooie Sinaia klooster. Het is een klooster met 20 monniken. Omgeven door de muren van het nieuwe klooster ligt het in 1695 gebouwde klooster. De bouwmeester had een pelgrimstocht naar de berg Sinaï gemaakt, waar Mozes de Stenen Tafels met de Tien Geboden van God ontving. Vandaar de naam Sinaia. De plaats is naar het klooster genoemd.  Ik bezocht in de Egyptische Sinaï met vrouw en dochter in 2000 het Catharinaklooster. Op deze website het verslag met foto’s: http://reizenenschrijven.com/index.php/egypte. 

Het ommuurde Sinaia-klooster, aan Str. Manastirii, is een bezichtiging waard. Behalve het oude kerkje uit 1695, dat je alleen aan de buitenkant mag bekijken, staat er een betrekkelijk nieuwe kloosterkerk, gebouwd tussen 1842 en 1846 en voorzien van een losstaande witte klokkentoren uit 1892. De koninklijke familie woonde in deze kerk de dienst bij als ze verbleef in Sinaia. Je kunt nog de prachtige vergulde stoelen zien staan waarop koning Carol I en zijn vrouw dan plaatsnamen.  In de kerk is het helaas verboden te fotograferen. 

Tegen half zeven zijn we terug bij ons hotel. Voor het diner om half acht wandelen Riet en ik nog even in de buurt. Er is een park met eromheen indrukwekkende oude gebouwen, waarvan sommige de tand des tijds maar nauwelijks weerstand kunnen bieden. Tijdens het diner is het nog drukker dan gisteravond. Er is nu een live band en er zijn dansmeisjes die in allerlei uitdossingen het publiek vermaken. Er zijn diverse groepen die iets te vieren hebben. Het buffet is weer rijkelijk voorzien en beter warm dan gisteren. Ik neem voornamelijk vlees en groenten. De gemarineerde paprika’s zijn superlekker. Op onze kamer op de zevende lees ik nog wat in Terugkeer ongewenst van Lewinsky op mijn E-reader en bekijk ik nog even het nieuws op de Galaxy SIII. Er is namelijk een uitstekende wifi-verbinding in het hotel. Ik zie dat het weer tegen het eind van de week warm wordt: elke dag komen er twee graden bij, tot het in ons laatste weekend rond de dertig graden kan zijn. Tot nu toe treffen we het al met het weer. ’t Is elke dag droog, ‘s morgens vroeg nog fris maar in de zon warmt het al snel op.  Met de vaak aanwezige stapelwolken is het fantastisch fotografieweer. 

 


 


 

 

 

 kerkje onderweg

 'zomaar' een kasteel onderweg 

  

 de Karpaten

 


 

Sinaia klooster 

 

 Sinaia, in de buurt van ons hotel

 diner met show

 

naar boven