Roemenië, reisverslag - Op weg

Hits: 43798

 

 

 

Op weg   (18 april 2013)

Zo maken we de koffers weer gereed en rijdt onze aardige buurman AH ons  ’s morgens al vroeg naar het NS-station. Even over acht ’s morgens zitten we in een drukke trein –gelukkig hebben we sinds dit jaar een eerste klas kortingskaart. Deze keer gaat de NS-reis eens heel vlot, via Almere -waar onze korting ingaat, en even na tien uur zijn we al op Schiphol. We hebben nu nog alle tijd, maar door ervaring wijs geworden, zijn we liever wat te vroeg dan dat we zitten te stressen door treinen die omrijden, uitvallen, te laat zijn. Dus eerst maar eens koffie. Bij de aankomsthal hebben we een paar adresjes, bij een ervan drinken we een schreeuwend dure cappuccino. We kijken wat winkelkies (sinds Zuid-Afrika noemen we die op reis zo) en dan gaan we naar de paspoortcontrole en leveren we geheel automatisch onze bagage af. Thuis heb ik al elektronisch ingecheckt. Bij de gate D16 blijkt dat het toestel naar Boekarest 40 minuten vertraging heeft. Later horen we in het toestel dat het door de harde wind komt. Om die reden ook moeten vandaag de achterste plaatsen in de staart leeg blijven. Anders zou er ‘tail tipping’ kunnen optreden, legt de purser ons uit. Dan raakt het toestel door de wind en het gewicht in de staart tijdens het opstijgen de grond met de staart: tail tipping, dus. Dat moet je niet hebben. Al met al wordt het ongeveer twee uur voor we starten. 

Aankomst

In Boekarest is het een uur later, dus na tweeëneenhalf uur vliegen komen we daar rond half zes aan. Aan boord hebben we wat snackjes gehad en we hadden zelf voor broodjes voor de lunch gezorgd. We zijn met 18 personen. Een kleine groep, zegt reisbegeleider Cristina Busuioc, die ons welkom heet. Wij vinden de groep groot zat. We hebben nog nooit gereisd in een groep die groter was. Wel met veel minder: in Vietnam waren we met acht personen. Het wachten op de bagage duurt vrij lang naar ons gevoel. Dan in de bus. Een strakke witte Iveco touringcar zonder opschriften. De stoelen zijn wat smal, maar we kunnen er allemaal gemakkelijk in en het zitcomfort valt na even wennen best mee. 

Op stap met econoom en ingenieur

De chauffeur is behulpzaam en, zo blijkt al snel, deskundig en beheerst. Hier willen we wel mee op pad. Het zegt iets over het land Roemenië dat onze reisbegeleider afgestudeerd econoom is en onze chauffeur dito ingenieur. Zo zijn er in dit land veel mensen die een goede opleiding hebben, maar die geen werk vinden in hun stiel c.q. op hun niveau. Trouwens, in ons eigen land komen ook steeds meer van zulke mensen, vrees ik. Waarmee ik bepaald niet wil zeggen dat onze reisbegeleider nu onder haar niveau werkt. Ik ben als reiziger erg blij met haar op deze reis, net als mijn vrouw trouwens, want ze is een van de beste reisbegeleiders die we gehad hebben. Ze heeft een eigen bedrijf: Amicitia TRAVEL, Piteşti, Argeş, Romania met de website: http://amicitia-travel.com   Als geboren Roemeense kent ze het land door en door, en Nederland en het Nederlands kent ze ook, van een verblijf in ons land, dus beter kun je je het als reiziger niet wensen denk ik. 

naar boven