005 'Breizh' Kamperen in Bretagne, aan de noord- en zuidkust - Vrijdag 2 juni: Naar de Abbaye de Beauport, de tuinen van Chateau de la Roche Jagu bij Ploëzal

by Lammert
Hits: 1534

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 


Vrijdag 2 juni:  Naar de Abbaye de Beauport, en de tuinen van Chateau de la Roche Jagu bij Ploëzal

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


De oude abdij van Beauport staat eigenlijk vlak bij onze camping. Nog geen tien minuutjes rijden, vlak voor de stad Paimpol. Er is eigenlijk voornamelijk een ruïne van over. Het gebouw werd gesticht in de 13e en 14e eeuw. Het staat aan zee in een park. Er zijn parkeerplaatsen maar of er voor de 15000 bezoekers jaarlijks altijd genoeg plaats is, vraag ik me af. Wij zijn er tegen de middag en het is er nu in het voorseizoen al redelijk druk. Dat we tegen de middag komen, is een beetje jammer want het gebouw gaat om 12.30 uur dicht voor een lange middagpauze. Tja, Frankrijk. Siësta. Wij moeten het dus doen met de buitenkant, voor zover we die kunnen zien. Kijkend door de hekken krijgen we wel een aardige indruk van het complex. Van de kerk, die werd gebouwd in de 13 eeuw, staat de façade nog en het middenschip (in de open lucht) met de noorderbeuk en het Noorder transept. We maken foto’s, ook van de tuin ervoor met de mooie rozen.

    


Dan rijden we verder. Door Paimpol en dan verder westelijk, over de rivier de Trieux en dan een eind naar het zuiden, op het laatst via kleinere weggetjes, tot we bij een reusachtige parkeerplaats komen, die gelukkig slechts voor een klein deel bezet is. De tuinen van Chateau de la Roche Jagu zijn bekend en worden kennelijk ’s zomers massaal bezocht. Nu is het er vrij rustig. Bij de parkeerplaats staat een bank en daar eten we nu eerst onze lunch: stokbrood met worst en kaas.


Dan lopen we naar het kasteel. Dat is me een flink bouwwerk! Het dateert uit de vijftiende eeuw. Het blijkt dat we alleen voor bezoek van het interieur moeten betalen; de tuinen zijn gratis. Wegens het mooie weer besluiten we om eerst de tuinen te doen, en dan maar te afwachten of we het binnenste nog willen zien. Van visites guidées (begeleide bezoeken) zijn wij sowieso niet zo gecharmeerd. Het kasteel ligt aan de rivier, liever: aan het estuarium, de delta van de rivier de Trieux, het Estuaire de Traou-Nez. We lopen eerst links om het kasteel en proberen een groep van bij elkaar horende mensen wat kwijt te raken. Dat lukt. Al snel is alle drukte weg en heerst er een aangename rust over de gazons en borders. Het terrein is nogal oneffen, dus er zijn hoogteverschillen die steeds weer een nieuw perspectief geven. Het terrein is goed onderhouden, maar hier en daar zijn ook ruigere stukken. We dwalen op ons gemak rond en voor we het weten zijn er uren verstreken. We komen bij een stuk waar kersenbomen staan. Van die gele/oranje meikersen, spekkersen en ook een donkerrode soort. Ik vind de spekkersen het lekkerst. De takken hangen er zwaar van. Daar kunnen we wel wat aan doen. Er zijn er genoeg waar we zó bij kunnen en we eten onze buik ervan vol. Heerlijk! In mijn jeugd hadden we thuis ook een boom met die gele spekkersen. Moeder wekte ze en ’s winters waren ze ook overheerlijk.

    

niveauverschillen                                                                                                                                       en spekkersen

    graan

kruidentuin

witte rozenprieel

             

Dali-achtig beeld

 kunst

 

 


Er zijn ook velden met stroken verschillend graan, met klaprozen en korenbloemen. Er is een kruidentuin die volop bloeit. Er zijn rozentuinen met veel verschillende soorten rozen die veelal vol in bloei staan. Het ruikt er ook heerlijk. Er is een soort prieel maar dan heel breed, helemaal overdekt met witte rozen. De bloemen liggen er als een witte deken overheen. Er staat ook een aardig kunstwerk van metaal dat van dichtbij allerlei fascinerende details blijkt te hebben, een beetje á la Salvador Dalí. Er hangen in een intieme binnentuin kunstwerkjes die op spinnenwebben lijken, heel sierlijk. Aan vier zijden zijn grote ronde schijven van gevlochten riet, die in het midden een opening hebben en dan een onverwachte blik op een andere tuin geven. Er is dus heel veel te zien. We besteden er bijna drie uur aan.

Dan zijn we moe en drinken we een kop koffie op het terras. Het interieur hoeven we niet meer te zien. We zijn verzadigd voor vandaag. De hemel betrekt nu wat en er valt een spatje regen. Maar wij zijn klaar en we hebben een prachtige middag gehad. Niet te warm en toch redelijk zonnig. Via dezelfde weg rijden we terug naar onze camping. Een heel mooie dag en dat voor € 5,50!

naar boven