005 'Breizh' Kamperen in Bretagne, aan de noord- en zuidkust - Maandag 29 mei: HONFLEUR

by Lammert
Hits: 1544

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 


Maandag 29 mei: Honfleur

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


We blijven een dag extra op deze camping omdat Honfleur bekeken moet worden. Het is slechts een kippeneindje rijden. We stallen de auto gratis iets buiten het centrum op een openbare parkeerplek en wandelen naar de haven. We vergapen ons aan de kleurrijke huizen die zich weerspiegelen in het vlakke water van de haven. Langs de zonkant wurmen we ons langs de reeds overvolle terrasjes, onderwijl kijkend naar de gevels die bedekt zijn met leien of fraaie pasteltinten hebben. Het is een heel schilderachtig gezicht en het verwondert niet dat beroemde schilders hier gewoond en gewerkt hebben, zoals Gustave Courbet, Eugène Boudin, Claude Monet en Johan Barthold Jongkind.

panorama van de haven 

 

kleurige en zwarte gevels. De laatste zijn bedekt met leisteen. 

 

het stadhuis en de antieke draaimolen

 

hier zie je de leien goed.

   

de houten kerk; op de foto rechts de losstaande toren en de kerk. Op dit pleintje moest ik de caravancombinatie draaien...

 

een oude plattegrond van het Honfleur bij de kerk. Je ziet de haven in het midden en de kerk rechts ervan.

 

   

interieur van de houten Sainte-Catharinakerk

   

de kerktoren, die wel een onderhoudsbeurt mag hebben.

detail van de kerk; merk de duizenden houten plankjes op die de kerkmuren bekleden. 

  


We lopen over het pleintje waar we gisteren de auto plus caravan moesten draaien. Ik verwonder me, nu ik er sta, erover hoe koelbloedig ik dat gisteren deed. Alsof ik het gewoon was. Op het pleintje staan ook nu auto’s geparkeerd, er lopen veel toeristen en tussendoor rijdt het verkeer er ook nog door, want het oude centrum hierachter is niet autovrij. Gisteren was het nog drukker…Waar adrenaline niet goed voor is bij de caravanner...


We bekijken de merkwaardige Sainte-Catharinakerk. Merkwaardig omdat die geheel van hout is! Alleen helemaal onderaan is er wat steen aan te pas gekomen. Het gebouw doet ons denken aan een Noorse Stavkirke, met al die plankjes als schubben over elkaar. Ook van binnen is het een bezienswaardige kerk. Ook daar uiteraard alles hout, met mooi snijwerk vaak. Het dak doet denken aan de romp van een schip ondersteboven. De Sainte-Cathérine is de grootste houten kerk van Frankrijk en als zodanig indrukwekkend om te zien. De oorspronkelijke kerk werd tijdens de Honderdjarige Oorlog vernield. In de 15e eeuw werd de kerk volledig geconstrueerd door de plaatselijke scheepsbouwers van Honfleur, die het gebouw heel uit hout optrokken. Als ik in de kerk omhoog kijk naar het plafond, zie ik daar iets wat me wel doet denken aan de romp van een schip, maar dan op zijn kop.


De kerk bestaat uit twee delen: de kerk zelf en de losstaande klokkentoren: Clocher Ste-Cathérine. Die staat apart om het overslaan van een eventuele brand te voorkomen. De klokkentoren werd pas later gebouwd en in de 16e eeuw werd er nog wat aan de kerk vertimmerd. Hierbij is de houten constructie niet het meest opvallend aan de kerk: dit zijn de steunbalken. Wanneer je de kerk in Honfleur bezoekt, zal het je misschien opvallen dat de steunbalken niet allemaal even hoog zijn. Omdat de eiken niet altijd even lang waren, staan sommige steunbalken op een stenen sokkel. Het orgel van de Sainte-Cathérine dateert uit de 18e eeuw en komt uit de Saint-Vincent parochie in Rouen. De gehele kerk, inclusief klokkentoren, werd in de 19e eeuw nog eens grondig gerestaureerd door de Franse architect Viollet-Le-Duc. Er volgde nog een aanpassing in de 20e eeuw.


Na ons uitgebreide bezoek aan de kerk wandelen we langs de klokkentoren verder de smalle straatjes in. Er staan mooie vakwerkhuizen. De kleuren en ook de bouwwijze menen we te herkennen we van oude stadjes in Denemarken. Normandië, Noormannen… er is vast een connectie.

   

de straatjes van Honfleur zijn nauw en schilderachtig o.a. door de fraaie vakwerkgevels

we komen langs een oud wasbekken

  

Een heel ander Honfleur zien we in een doodlopend straatje

   

Het museum voor etnografie en volkskunst is gevestigd in een heel oud pand bij de haven.

 


Als we even verder de stad in lopen, komen we praktisch geen andere toerist meer tegen. We komen door een straatje dat vereeuwigd is door Monet. Er hangt een reproductie van het schilderij zodat je kunt zien wat er zoal veranderd is in de loop der tijd… Honfleur is nog best een uitgebreid stadje als je er loopt, en ik ben blij dat we niet van de camping zijn komen lopen, want dat was toch wel ver geweest, zeker in deze warmte. Uiteindelijk, na veel klimmen en dalen door de gelukkig niet echt steile straatjes komen we weer bij de haven uit. Nu lopen we er achterlangs en daar vinden we een leuk terras om koffie te drinken: café Lutetia. Het loopt al tegen twaalven als we klaar zijn met de koffie en daarom besluiten we om hier ook onze lunch te nemen. Het ruikt al zo lekker. We eten grote garnalen die we zelf moeten pellen, met brood, en dan voor R kip in een bruine saus en ik vis met frietjes en we nemen appeltaart toe. Erbij drinken we een kom droge cider. Zo kunnen we er wel weer even tegen. We wandelen nu langs de andere kant van de oude haven, langs de antieke carrousel. Hier zien we in een zijstraatje nog een paar echt heel oude panden, waaronder een waarin een museum is gevestigd. Dat is vandaag dicht.


In de loop van de middag zijn we weer bij de auto terug. Helaas hebben we geen tijd voor musea, als dat van Boudin, dat overigens vandaag ook gesloten is. We rijden nu dwars door het oude centrum met toch nog wat zoeken naar de kustweg D 513 die aan de noordkant van Honfleur begint. Dat is een ‘groene’ weg, met mooie huizen erlangs die ons brengt bij Trouville. Onderweg stoppen we nog bij een oud intiem kerkje, de Eglise Saint Martin in Criqueboeuf.

   

Het aardige kerkje van  Saint Martin in Criqueboeuf.


Dan Trouville-sur-Mer. Een bekende kust- en badplaats, samen met Deauville; dat is aan de andere kant van het kanaal, waaraan we parkeren. We maken hier ook nog een wandeling, o.a. langs het water en het enorme casino, dat dicht bij zee staat. Deze stad is wel een grote tegenstelling met Honfleur. Hier langs het water dure winkels en terrassen, grote gebouwen, het casino. Weinig sfeer hier, vinden wij. We nemen ondanks de prijzen toch nog even een kopje koffie / thee op een terrasje. Ik betaal alleen voor de thee al € 6. De kop koffie kost ‘slechts’ €4,50. Aan Deauville hebben we geen trek meer. Dan terug naar de camping, over dezelfde fraaie kustweg D 513 tot aan Pennedepie en dan rechts. Eerst doen we nog even boodschappen bij de grote Intermarché bij de rotonde en daar tank ik ook (goedkoop).
’s Avonds doen we het met een simpele maaltijd. Tomatensla met stokbrood en kersen toe.

 

haven en casino in Trouville-sur-Mer

We zien ook nog een uitvarende vissersboot, maar verder is er niet veel bedrijvigheid aan het water.

 

 

 

naar boven