005 'Breizh' Kamperen in Bretagne, aan de noord- en zuidkust - Vrijdag 9 juni: naar de zuidkust van Bretagne, naar Telgruc sur Mer, camping Le Panoramic

by Lammert
Hits: 1528

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 


Vrijdag 9 juni: naar de zuidkust van Bretagne, naar Telgruc sur Mer, camping Le Panoramic

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


We koppelen de caravan aan en verlaten de camping. Via Plouha en Guingamp gaan we naar de autosnelweg, de N12. Die volgen we tot Landvisiau. Daarna volgen smallere wegen naar het zuiden en hoe dichter bij ons einddoel, hoe smaller de wegen worden. Vanaf de D887 worden we via de navigatie een weg op gestuurd die we niet vertrouwen. Zo smal. Waar lopen we vast met de caravan, vragen we ons af. Ik draai de combinatie als ik een oprit naar een boerderij zie. Draaien met de combinatie gaat me wel redelijk af. Maar terug op de hoofdweg wordt het toch duidelijk dat we die smalle weg wel hadden moeten hebben. De plaatsborden naar dorpen als Telgruc zijn hier ook zo klein dat je ze snel mist. Op de rem gaan staan is niet aan te bevelen want er wordt hier redelijk hard gereden. Weer draaien en dan toch maar het C-weggetje in. Uiteindelijk komt het allemaal wel goed. Nergens wordt het zo smal dat we er niet langs kunnen - al houdt het soms niet over. Gelukkig is het er niet druk. In het dorp staan borden naar de campings die bevestigen wat de navigatie al zegt. Aan de D208 komen we eerst langs camping L’Armorique en even verder ligt Le Panoramic. Meer info: http://www.camping-panoramic.com/en/

 


We nemen de steile oprit en parkeren. We verkennen de camping te voet; de receptie is niet bemand zo op de middag. Er zijn veel lege, grote plaatsen. Er staan maar héél weinig mensen. De afstand naar een toiletgebouw is wel erg groot. We lopen terug en inspecteren het toiletgebouw. Vooral R is niet erg enthousiast. Ze vindt het niet schoon. Alsof er in lang niks aan is gedaan. Als we eigenlijk al van plan zijn naar de andere camping te gaan (500 meter terug), komt een mevrouw ons tegemoet. Ze is de eigenaresse (denken we) en ze houdt een heel verhaal. Ze heeft nog andere plekken en daar is ook een toiletgebouw in de buurt. We gaan kijken. Het is inderdaad een mooie plek die ze ons had aangeduid. Heel groot, zo groot hebben we zelden gezien op een camping. Ook redelijk vlak en vooral: met een fantastisch uitzicht op de omgeving, de baai van Douarnenez en de oceaan. Wat dat betreft doet de camping zijn naam eer aan. De toiletten zijn bij dit gedeelte… mwah, redelijk schoon, vind ik. R. is er nog niet enthousiast over, maar wil er genoegen mee nemen omdat de andere voordelen tegen dit nadeel opwegen. Wel is het sanitair op deze plek mooi dichtbij. Dertig meter lopen, trappetje af. Ook op dit deel van de camping staan nauwelijks mensen. We besluiten de plek te nemen. Het is op een nogal aflopend terras maar de plek zelf is mooi horizontaal. Ernaast zijn twee plekken met een vakantiehuis, een grote stacaravan. Die zullen zo lang wij er zijn niet of nauwelijks bewoond worden dus daar hebben we geen last van.


Maar dan komt het. De toegang tot het paadje naar onze plek is met een haakse bocht. In de bocht staat een paal en aan beide zijden een grote struik. Ik denk dat ik het net kan halen met de combinatie maar kom dan met de caravanspiegels vast te zitten in de struik. Met veel moeite krijg ik de spiegel er van binnenuit af, voordat de hele autospiegel ook vernield wordt. Terugrijden was helemaal geen optie, dan was de spiegel echt vernield. Dan lukt het met veel sturen en minder dan stapvoets vorderen. De plek opdraaien met de caravan kan ook alleen doordat we een mover hebben. Afkoppelen moet namelijk op een helling. R vindt het allemaal erg griezelig. Nou ja, als de mover op de banden zit, blijft de caravan echt wel staan. En de caravan de plek opdraaien lukt de Truma mover ook prima. We zetten ons woonhuis zo dat we voor én achter veel ruimte overhouden. Zo hebben we voor ons, zittend onder de luifel, wel vijftien meter vrij zicht op onze eigen plek! En daarachter staan bosjes. Om de plekken staan heggen van o.a. liguster, die bloeit en heerlijk ruikt. ’s Ochtends en ’s avonds ruikt de hele kampeerplek zoet van de liguster.

 


Vanaf onze plek kunnen we binnendoor naar de toiletten en na een paar dagen ontdek ik nog een paar toiletten in het speelgebouw. Omdat er zo weinig gasten zijn, zijn de toiletten redelijk te gebruiken, ondanks dat er zelden wordt schoongemaakt. Een paar keer zie ik een busje van een schoonmaakbedrijf, maar na hun bezoek zien wij weinig verschil. De dode sprinkhaan ligt erna nog net zo op de vloer als ervoor… Een zzp-er die haar geld gemakkelijk verdient, denken we.

 


Maar de plek is mooi! Er zitten allerlei vogels te kwinkeleren en na een paar dagen komt er een roodborst letterlijk van onze tafel en borden (!) eten bij de lunch. En van het uitzicht genieten we elk moment dat we even opstaan. Zittend is de heg net te hoog om de oceaan te zien. We kunnen het strand zien waar bij eb gereden wordt met strandzeilwagens. We zien een buitenwijk van Telgruc, een Bretonse molen, en de kust en de zee dus. Elke keer is het uitzicht weer anders, door eb en vloed, door ander weer, ander licht.
Bij de camping is een restaurant waar we een keer redelijk lekker zullen eten. Een winkeltje is er niet, maar het dorp is niet ver, een paar minuten met de auto. Daar, in Telgruc, is een goede bakker met prima volkorenbrood en lekker gebak en er is een goed voorziene Carrefour supermarkt. Meer hebben we niet nodig.
Vandaag hebben we van noord naar zuid toch nog 170 km gereden. Bretagne is uitgestrekter dan ik thuis dacht.

 

uitzichten vanaf onze plek op Le Panoramique

naar boven