005 'Breizh' Kamperen in Bretagne, aan de noord- en zuidkust - Woensdag 7 juni: Tocht naar Ile de Bréhat (het eiland Bréhat) en een lange wandeling over het eiland

by Lammert
Hits: 1542

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 


Woensdag 7 juni: Tocht naar Ile de Bréhat (het eiland Bréhat) en een lange wandeling over het eiland

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Het weer is vandaag beduidend beter en vandaag gaan we naar het eiland Bréhat, dat we steeds al hebben kunnen zien liggen vanaf onze kampeerplek: blinkend in de ochtendzon en wazig oranje bij de zonsondergangen. We rijden via Paimpol naar het noorden via Ploubazlanec. De weg eindigt hier, zoals vaker op dit schiereiland, in een parkeerplaats, maar deze is professioneel aangelegd met bewaking en een toegangsprijs van zes euro voor een hele dag. Dan in de rij voor de kaartjes voor de boot. Er zijn meer mensen op het idee gekomen om het eiland te bezoeken… We staan in de rij. Het kaartje kost twee keer € 10,30 retour.

 de veerboot

 de aanmeerkade (vasteland) die langzaam onder water loopt

 het eiland

    

Als we eind van de middag weer inschepen is dat bij de kade op de achtergrond. Alles staat hier dan weer meters onder water. 

   

Kaart van het eiland op tegeltableau                                     en ook hier weer heel wat meters hoog reuzenslangenkruid

 

 

De veerboot van de ‘Vedettes de Bréhat’ laat gelukkig niet zo lang op zich wachten. Om elf uur vertrekt de boot. Intussen verwonderen wij ons over hoe snel de kade waaraan de boot moet aanmeren, onder water loopt nu het vloed wordt. Gelukkig is overal goed over nagedacht en kunnen we vlot inschepen zonder natte voeten. We gaan boven op een van de dekken zitten. Daar is het nog wel winderig en fris en zitten we een beetje in de dieselrook, maar het uitzicht is wel wat waard. Een kwartier later zijn we er al. Ook hier op het eiland zie ik een diversiteit aan pieren waar de boot kan aanmeren, al naar gelang het tij. We zullen dan ook ’s middags van een heel andere plek vertrekken dan we nu aankomen, maar dat wijst zich vanzelf. De andere pieren staan gewoon onder water dus die mogelijkheden zie je gewoon niet meer.

 


Eenmaal aan wal steken we meteen aan bij het hotel-restaurant ‘Belle Vue’ vlak aan de haven. Een goede naam voor dit hotel: het uitzicht is inderdaad mooi. We hebben zin in koffie. Dat die op deze plek niet goedkoop is, spreekt vanzelf. Maar € 8 voor twee kopjes koffie vinden we toch wel stevig. Vervolgens wandelen we een stukje richting ‘Le Bourg’, het dorp op het eiland. Erg toeristisch, uiteraard. Veel winkeltjes en restaurantjes en dergelijke. En vooral veel volk. Het verbaast mijn vrouw en mij steeds weer dat veel publiek kennelijk naar een toeristische bestemming komt om daar op een terrasje te gaan zitten en goedkope souvenirs te kopen van al die dingen die er te zien zijn maar die ze zelf niet zien…omdat ze niet verder komen dan de terrasjes en de winkeltjes. Een eind verder, wat buiten het dorp, zien we een leuk uitziend terrasje bij een pannenkoekenrestaurant. Het is een eenvoudige tent, gemoedelijk maar gezellig. We besluiten, voor we echt aan de wandel gaan, hier eerst maar de lunch te gebruiken. We nemen elk een galette met prei en gerookte zalm en een half litertje cidre brut erbij. Dit moet je eten en drinken als je in Bretagne bent! Het smaakt heerlijk en we zitten aangenaam in de niet te warme zon. We rekenen € 32 af. Dat is dan, zeker in verhouding tot de kopjes koffie zostraks, een heel redelijke prijs.

 

   

Links de ingang van de kerk in Le Bourg.                                    rechts: Eerst dachten we dat het rozen waren maar het zijn meters hoge geraniums. Franse geraniums. 

Bij de brug naar het tweede eiland liggen ook veel bootjes op het droge, wachtend op de vloed. 

   

Dit is de bloem van het eiland. Ze  begonnen net te bloeien toen wij er waren.    Re:   idyllische woonhuizen

We wandelen door steeds aantrekkelijk landschap. Het eiland is praktisch autovrij. 

In de verte al de Phare du Paon, de vuurtoren op het Noorder eiland. 

 de vuurtoren


Maar we willen wandelen en dan moeten we toch verder. Het kost even tijd om de juiste weg te vinden het dorp uit, want wegwijzers staan er niet veel. We vinden de weg aan de goede kant het dorp uit en komen door schilderachtige dreven, o.a. bij de brug die naar het volgende -nu schier-eiland leidt, de Pont Ar Prat. In de baai liggen veel scheepjes op hun kiel of op hun zij op het droge. Vanaf de brug is het nog een best stugge wandeling (voor ons doen) naar helemaal de uiterste noordpunt bij de vuurtoren, de Phare du Paon. Maar het is mooi wandelweer en het eiland is schilderachtig en ook redelijk rustig. We komen natuurlijk wel andere wandelaars en fietsers tegen maar niet ergerlijk veel. De landelijke rust overheerst. Het landschap is afwisselend. Soms biedt het uitzicht op een baai, dan loop je tussen glooiende heuvels, dan tussen ommuurde tuinen. Bij de vuurtoren is het natuurlijk wel redelijk druk. We zien ervan af om erop te klimmen, je kunt een eindje omhoog, maar niet spectaculair. In plaats daarvan fotograferen we de rotsige kust met zijn roze granietrotsen. Met mijn Nikon super-telezoomcamera kan ik de eieren zien liggen in het nest van een meeuw op een rots in zee. Ik gebruik de camera regelmatig als verrekijker. 60 x optische zoom is veel en door de goede beeldstabilisatie krijg je zelfs met die zoom scherpe foto’s, ook uit de hand! Die beelden kun je dan nog weer vergroten op het scherm en zo zie je dingen die je met een goede kijker nauwelijks zou ontdekken. Zoals die eieren in het meeuwennest.


Al met al is het al redelijk laat geworden, de wandeling kostte ons meer tijd dan we gedacht hadden, en we wandelen terug over deels dezelfde weg. Tijd om ook andere hoeken van de eilanden te bezoeken hebben we niet, maar het is zo ook mooi geweest. We genieten van de natuur met veel wilde bloemen en planten, van de huizen met soms fraaie tuinen, van de begroeide muurtjes die soms op zich al een tuintje zijn. Het is toch nog wel een heel stuk in de relatieve warmte en we zijn moe als we het dorp bereiken. We hebben hier gelukkig nog tijd om een drankje te nemen en dan naar de pont waar het uiteraard ook druk is. Iedereen moet tegen de avond weer terug naar het vasteland. Toch hoeven we niet lang te wachten. Zodra de boot vol is om kwart voor vijf, vertrekt hij. Een uur later zijn we weer op onze stek op de camping Cap de Bréhat, waar we weer kunnen kijken naar het eiland dat we net helemaal hebben af gelopen. Een mooie dag met wolken en zon en een graad of twintig. Om te wandelen was het ideaal weer.

 drukte bij vertrek

 

naar boven